Articles in Category: Activities

ទម្លាប់ល្អៗដែលសិស្សជោគជ័យតែងតែងធ្វើ

on Wednesday, 12 December 2018. Posted in Classes, Activities

group work

 

  1. ចេះ​រៀប​ចំ៖ ការ​បង្កើត​ផែនការ​ថា​អ្នក​នឹង​ធ្វើ​អ្វី ហើយ​ពេល​ណា​ដែល​អ្នក​នឹង​ធ្វើ​ អាច​ជួយ​ឱ្យ​អ្នក​មាន​ភាព​ប្រាកដ​ក្នុង​ការ​សម្រេច​កិច្ចការ​នោះ​យ៉ាង​ច្បាស់​លាស់ និង​ទៀង​ទាត់។
  2. មិន​ត្រូវ​ធ្វើ​កិច្ចការ​ច្រើន​ក្នុង​ពេល​តែ​មួយ៖ ការសិក្សា​ជាច្រើន​បាន​បង្ហាញ​ថា​ការ​ធ្វើ​កិច្ចការ​ច្រើន​ក្នុង​ពេល​តែមួយ​ធ្វើ​ឱ្យ​រាងកាយ​មិន​អាច​ដំណើរការ​បាន​ល្អ។
  3. ចេះ​បែង​ចែង៖ ការ​រៀន​សូត្រ​មិន​មែន​សុទ្ធ​តែ​ងាយ និង​រីករាយ​នោះ​ទេ ហើយ​អ្នក​នឹង​អាច​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​បង្ខំ​ខ្លួន​ឯង​ឱ្យ​រៀន​ជាប់ៗ​​ដោយ​មិន​ចេះ​បែង​ចែក​ពេល​វេលា​ដែល​នឹង​ធ្វើ​ឱ្យ​ការ​សិក្សា​មាន​ការ​ធ្លាក់​ចុះ។ ការ​ចេះ​បែងចែក​ការ​សិក្សា​ជា​ដំណាក់ៗ​ដែល​អ្នក​អាច​គ្រប់​គ្រង​បាន នោះ​អ្នក​នឹង​រីករាយ​ក្នុង​ការ​រៀន​កាន់​តែ​ច្រើន​ជាង​មុន។
  4. គេង​គ្រប់​គ្រាន់៖ សូម​កុំ​មើល​ស្រាល​សារសំខាន់​នៃ​ការ​គេង​គ្រប់ ៨ ម៉ោង​ក្នុង​មួយ​យប់​ឱ្យ​សោះ។ ការ​គេង​គ្រប់​គ្រាន់​នឹង​ជួយ​អ្នក​ក្នុង​ការ​ផ្ចង់​ស្មារតី និង​ធ្វើ​ឱ្យ​ការ​ចង​ចាំ​មាន​ការ​រីក​ចម្រើន​។
  5. រៀប​ចំ​កាល​វិភាគ៖ តើ​អ្នក​អាច​ចាប់​ផ្ដើម​រៀន ឬ​រំលឹក​មេរៀន​បាន​ត្រឹម​ដែរ​ឬទេ​បន្ទាប់​ចេញ​ពី​សាលា​មក​ផ្ទះ ឬ​បន្ទាប់​ពី​ញ៉ាំ​អាហារ​ពេល​ល្ងាច​រួច? យើង​អ្នក​ចូល​ចិត្ត​រៀប​ចំ​សៀវភៅ ឬ​ធ្វើ​កិច្ចការ​នានា​បាន​ដល់ ១ ម៉ោង​ដែរ​ឬ​ទេ? ចូរ​អ្នក​រៀប​ចំ​កាល​វិភាគ​ណា​ដែល​អាច​ឱ្យ​អ្នក​អាច​ចំណាយ​ពេល​រំលឹក​មេរៀន រៀប​ចំសៀវភៅ ធ្វើ​លំហាត់ ស្រាវជ្រាវ​ឯកសារ​ផ្សេងៗ។
  6. ធ្វើ​កំណត់​ត្រា៖ ការ​ចេះ​កត់​ត្រា​មិន​ត្រឹម​តែ​ជួយ​អ្នក​ឱ្យ​ចាប់​បាន​មេរៀន​ក្នុង​ថ្នាក់​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​វា​នឹង​អាច​ជួយ​ឱ្យ​អ្នក​អាច​សរុប​រក​ចំណុច​សំខាន់​ដែល​អ្នក​បាន​រៀន ហើយ​អាច​ប្រើវា​នៅ​ក្នុង​ការ​ប្រឡង​បាន​យ៉ាង​ស្រួល។ ចំណុច​នេះ​ពិត​ជាធ្វើ​ឱ្យ​អ្នក​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល​ជាង​មុន​ក្នុង​ការ​អាន​ឡើង​វិញ​នូវ​ចំណុច​ដែល​បាន​កត់ត្រា​ជា​ជាង​អាន​សៀវភៅ​ទាំង​មូល។
  7. រៀន៖ ចំណុច​នេះ​ពិត​​ជា​មាន​លក្ខណៈ​ពិត​ប្រាកដ ប៉ុន្តែ តើ​អ្នក​ដឹង​ទេ​ថា​មាន​វិធី​ដែល​រៀន​ខុស និង​រៀន​ត្រូវ? អ្នក​អាច​រៀន​មេរៀន​តាម​រយៈ​មធ្យោបាយ និង​ឧបករណ៍​ផ្សេងៗ​ច្រើន​ថ្ងៃ​មុន​ការ​ប្រឡង​មក​ដល់​ដោយ​បំបែក​ជា​ផ្នែកៗ ដូច​ជា ការ​សរសេរ​លើ​ក្រដាស​តូចៗ​ពីអ្វី​ដែល​អ្នក​បាន​សិក្សា និង​យល់​ពី​មេរៀន​ ហើយ​ចាប់​ផ្ដើម​ធ្វើ​លំហាត់​សាក​ល្បង​នៅ​ថ្ងៃ​បន្ទាប់។ ចូរ​ចាំ​ថា​មិន​ត្រូវ​រៀន​បង្ខំ​នោះ​ទេ។
  8. រៀប​ចំកន្លែង​រៀន៖ ត្រូវ​រក​កន្លែង​ដែល​អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​អ្នក​រៀន​បាន​យូរ​ប្រកប​ដោយ​ប្រសិទ្ធ​ភាព។ អ្នក​ត្រូវ​រក​កន្លែង​អង្គុយ​ឆ្ងាយ​ពី​ទូរទស្សន៍ និង​របស់​ផ្សេងៗ​ដែល​អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​បែក​អារម្មណ៍​សិក្សា។ មិន​ថា​នៅ​បណ្ណាល័យ ឬ​នៅ​តុ​​ក្នុង​បន្ទប់​គេង​របស់​អ្នក​នោះ​ទេ ត្រូវ​រៀប​ចំ​កន្លែង​រៀន​ឱ្យ​បាន​សមរម្យ។
  9. រក​ក្រុម​សិក្សា៖ ការ​អង្គុយ​ចុះ​ជាមួយ​នឹង​ក្រុម​មនុស្ស​ដែល​កំពុង​សិក្សា​មេរៀន​ដូច​ជា​អាច​ជា​មធ្យោបាយ​ល្អ​មួយ​ដែល​អាច​ជួយ​ឱ្យ​អ្នក​ឆ្លង​ផុត​ភាព​មិន​ច្បាស់​ណា​មួយ​សម្រាប់​ការ​ប្រឡង ឬ​ការ​សិក្សា​នៃ​មេរៀន​នោះ។ អ្នក​អាច​ផ្លាស់​ប្ដូរ​វេន​គ្នា​ធ្វើ​លំហាត់​សាក​ល្បង បង្រៀន​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ឡើង​វិញ និង​ត្រូវ​ប្រាកដ​ថា​គ្រប់​គ្នា​កំពុង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ដំណាក់កាល​ដូច​គ្នា។ មួយ​វិញ​ទៀត ការ​បង្រៀន​អ្នក​ដទៃ​ គឺ​ជា​វិធី​ដ៏​ល្អ​បំផុត​សម្រាប់​រៀន។
  10. សួរ​សំណួរ៖ អ្នក​នៅ​ក្នុង​សាលា​ដើម្បី​រៀន ដូច​នេះ មិន​ត្រូវ​ខ្លាច​នឹង​សួរ​ឡើយ។ ការ​សុំ​ឱ្យ​លោកគ្រូ/អ្នក​គ្រូ​ជួយ​ពន្យល់​នូវ​អ្វី​ដែល​អ្នក​មិន​មាន​ភាព​ច្បាស់​លាស់​ដោយ​ការ​សួរ​សំណួរ ការ​សុំ​ឱ្យ​មិត្ត​ជួយ​បង្រៀន​ ការ​រៀនគួរ​បន្ថែម ។ល។ គឺ​ជា​វិធី​មួយ​ដែល​អាច​ឱ្យ​អ្នក​យល់​ច្បាស់​ពី​មេរៀន៕

ប្រភពអត្ថបទ៖ 10 Habits of Successful Students

ត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ថ្នាក់មត្តេយ្យកម្រិតទាប៖ តើអាយុប៉ុន្មានទើបសមនឹងឱ្យកូនចូលរៀនបំផុត?

on Thursday, 15 November 2018. Posted in Classes, Parenting Tips, Activities, Curriculum

តើ​ពេល​ណា​ដែល​អ្នក​ត្រូវ​ចាប់​ផ្ដើម​រៀប​ចំ​ឱ្យ​កូន​តូចៗ​របស់​អ្នក​ចូល​រៀន​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប? នេះ គឺ​ជា​សំណួរ​មួយ​ដែល​អាច​ផ្ញើ​ទៅ​ដល់​បេះដូង​ឪពុក​ម្ដាយ​ថ្មី​ថ្មោង។ ហើយ​តើ​ឪពុក​ម្ដាយ​ណា​ចង់​ដក​ឃ្លា​នៅ​ឆ្ងាយ​ពី​កូន​តូច​ជា​ទី​ស្រឡាញ់​នោះ? ឪពុក​ម្ដាយ​ខ្លះ​បញ្ជូន​កូន​ទៅ​រៀន​តាំង​ពី​ពួក​គេ​មាន​អាយុ​ប្រហែល ២ ឆ្នាំម្ល៉េះ ហើយ​ឪពុក​ម្ដាយ​ខ្លះ​ទៀត​បាន​បញ្ជូន​កូន​ទៅ​រៀន​រាង​យឺត​បន្តិច​ទៅ​តាម​លទ្ធភាព​រៀងៗ​ខ្លួន។

preschool20boys20painting

តាម​ប្រសាសន៍​របស់​អ្នក​ស្រី ធីណា ហ្សាម៉ូរ៉ា នាយិកា​នៃ​សាលា​នេស​សម្រាប់​ការ​អភិវឌ្ឍ​កុមារ​បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា “កុមារ​មិន​តម្រូវ​ឱ្យ​ទៅ​សាលា​មុន​ពួក​គេ​មាន​អាយុ ៥ ឆ្នាំ​ដាច់​ខាត​នោះ​ទេ។ ប៉ុន្តែ មាន​កម្មវិធី​សិក្សា​ល្អៗ​សម្រាប់​កុមារ​តូចៗ​ដែល​អ្នក​ចាប់​ផ្ដើម​ឱ្យ​កូន​រៀន​តាំង​ពី​អាយុ​ជាង ១ ឆ្នាំ។ កម្មវិធី​នេះ​ល្អ​សម្រាប់​ការ​អភិវឌ្ឍ​ជំនាញ​សង្គម និង​ការ​ប្រើ​ចលនា​សាច់​ដុំ។ សម្រាប់​កុមារ​ដែល​មាន​អាយុ​ចាប់​ពី ២ ដល់ ៤ ឆ្នាំ ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប គឺ​មាន​ប្រយោជន៍​សម្រាប់​ជំនាញ​សង្គម និង​អារម្មណ៍ ព្រោះ​វា​ជា​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​ត្រូវ​ចាប់​ផ្ដើម​លេង​ជាមួយ​នឹង​ក្មេង​ដទៃ​ទៀត ឬ​ក៏​បង​ប្អូន​របស់​គេ​ជា​ដើម។ ជំនាញ​អាន​អក្សរ​កម្រិត​មូលដ្ឋាន​ខ្លះ​ទៀត​ក៏​ត្រូវ​បាន​អភិវឌ្ឍ។ អ្វី​ដែល​សំខាន់​នោះ គឺ​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប​អាច​ផ្ដល់​នូវ​បទពិសោធន៍​ដែល​សប្បាយ​រីករាយ​ដល់​កូន​របស់​អ្នក​ក្នុង​ការ​ជួប​ជាមួយ​នឹង​កុមារ​ដទៃ​ទៀត ដោយ​ពួក​គេ​អាច​ស៊ាំ​នឹង​ទម្លាប់​ល្អៗ និង​អភិវឌ្ឍ​គ្រប់​ជំនាញ​ដែល​ពួក​គេ​កំពុង​ចាប់​ផ្ដើម​សិក្សា និង​ស្វែង​យល់។”

អ្នកស្រី​ក៏​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​បន្ថែម​ទៀត​ថា “កុមារ​នីមួយៗ​អាច​ចាប់​ផ្ដើម​ចូល​រៀន​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប ប៉ុន្តែ​ សាលា​មួយ​ចំនួន​តម្រូវ​ឱ្យ​ពួក​គេ​ត្រូវ​រៀន​ចូល​បន្ទប់​ទឹក​ជា​មុន​សិន ឬ​ក៏​អាច​នឹង​ចង់​ដឹង​ប្រសិន​បើ​មិន​មាន​តម្រូវ​ការ​ពិសេស​ខ្លះ​ដែល​ត្រូវ​ជួប​ពិភាក្សា​ជាមួយ​នឹង​អ្នក​ជំនាញ​ពេទ្យ​កុមារ​ជាមុន​ដូច​ជា​ការ​ពន្យារ​ពេល​និយាយ (កុមារ​មិន​អាច​និយាយ​បាន​ដូច​ក្មេង​ដទៃ​ក្នុង​អាយុ​ប្រហាក់​ប្រហែល​គ្នា) ភាព​យឺត​យ៉ាវ​នៃ​ការ​លូត​លាស់​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​សកម្មភាព​នានា​ដូច​ជា​អង្គុយ ឈរ ដើរ ចាប់​កាន់​របស់ ។ល។ ឬ​ក៏​មាន​បញ្ហា​នានា​ដែល​ត្រូវ​ឱ្យ​មាន​ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ខ្ពស់​ជាង​ក្មេង​ដទៃ​ជាដើម។ ប្រសិន​បើ​ពួក​គេ​មិន​មាន​បញ្ហា​ទាំង​អស់​នេះ​ទេ ពួក​គេ​អាច​ចូល​រៀន​ដោយ​រីក​រាយ។”

ទន្ទឹម​នឹង​នេះ​ដែរ មិន​មាន​ក្បួន​ច្បាប់​ពិបាក​ពេក ឬ​រហ័ស​ពេក​សម្រាប់​អាយុ​ដែល​ត្រូវ​ចូល​រៀន​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប​នោះ​ទេ។ ប៉ុន្តែ មាន​បញ្ហា​មួយ​ចំនួន​ត្រូវ​ពិចារណា​ក្នុង​ការ​កំណត់​ការ​ត្រៀម​ខ្លួន​ចូល​រៀន​ដើម្បី​ឱ្យ​ពួក​គេ​ទម្លាប់​នឹង​សាលា​រៀន​។ អ្នក​ត្រូវ​ចាំ​ថា កូន​របស់​អ្នក​អាច​នឹង​យល់​ថា​ទម្លាប់​នៃ​ការ​សិក្សា​នៅ​សាលា​ខុស​គ្នា​ពី​ទម្លាប់​ដែល​ពួកគេ​រស់​នៅ​ឯ​ផ្ទះ។

1- ឯករាជ្យ​ភាព៖ តើ​កូន​របស់​អ្នក​ត្រូវ​ការ​ជំនួយ​ប៉ុន្មាន​រាល់​ថ្ងៃ? ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​សិក្សា​កម្រិត​ទាប​តម្រូវ​ឱ្យ​សិស្ស​យល់​ដឹង​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ជា​ពិសេស គឺ​ការ​យល់​ដឹង​ពី​អនាម័យ និង​ការ​ថែ​រក្សា​ខ្លួន។ កូន​របស់​អ្នក​ត្រូវ​ចេះ​បន្ទោបង់​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ចេះ​ញ៉ាំ​អាហារ និង​ផឹក​ទឹក​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ចេះ​សម្អាត និង​ស្លៀកពាក់​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ចេះ​រៀបចំ​ទុក​ដាក់​របស់​លេង​រួច​ដោយ​ខ្លួន​ឯង និង​ចេះចូល​គេង​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ដែល​ទាំង​នេះ គឺ​ជា​ជំនាញ​ខ្លះៗ​ដែល​ពួក​គេ​ត្រូវ​មាន​។

សមត្ថភាព​កូន​របស់​អ្នក​ត្រូវ​ផ្ដោត​សំខាន់ និង​គ្រប់គ្រង​ខ្លួន​ឯង​សម្រាប់​ពេល​ណា​មួយ​ដែល​ត្រូវ​មាន​កិច្ចការ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ និង​សកម្មភាព​ខ្លះ​ដែល​តម្រូវ​ឱ្យ​ពួក​គេ​ត្រូវ​ផ្ចង់​ស្មារតី​ដើម្បី​បញ្ចប់។

​អារម្មណ៍​មិន​សប្បាយ​ចិត្ត​ពេល​បែកគ្នា​អាច​ក្លាយ​ជា​បញ្ហា​នៅ​ពេល​ដែល​អ្នក​ជូន​គេ​ដល់​មុខ​សាលា ជា​ពិសេស​ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​អ្នក​មិន​ទម្លាប់​ឃ្លាត​ឆ្ងាយ​ពី​អ្នក​នោះ។

ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​អ្នក​មិន​ទម្លាប់​នឹង​បញ្ហា​នេះ អ្នក​អាច​ជួយ​បាន​ដោយ​អនុញ្ញាត​ពួក​គេ​ឱ្យ​ធ្វើ​អ្វី​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ដើម្បី​អភិវឌ្ឍ​ទំនុក​ចិត្ត និង​ការ​ចេះ​ពឹង​ពាក់​លើ​ខ្លួន​ឯង។ អ្នក​ត្រូវ​តាម​ដាន​តើ​អ្វី​ដែល​អាច​ឱ្យ​ពួក​គេ​លេង​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​។ អ្នក​អាច​បង្ហាញ​នូវ​សកម្មភាព​ដ៏​គួរ​ឱ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍ និង​ស័ក្ដិសម​សម្រាប់​អាយុ​របស់​ពួក​គេ​ឱ្យ​គេ​លេង​ពេល​ដែល​អ្នក​កំពុង​ធ្វើ​កិច្ចការ​ផ្ទះ​នោះ។ វិធី​នេះ​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ដើម្បី​ជួយ​ឱ្យ​កូន​របស់​អ្នក​អាច​ទទួល​បាន​លទ្ធ​ផល​ល្អ​ជាង​មុន​សម្រាប់​ភាព​ឯករាជ្យ​បន្តិច​ម្ដងៗ។

ដើម្បី​កាត់​បន្ថយ​បញ្ហា​នៃ​ការ​ឃ្លាត​គ្នា និង​បញ្ហា​ចម្លែកៗ អ្នក​ត្រូវ​ឱ្យគេ​លេង​ជាមួយ​នឹង​ក្មេង​ដទៃ​ទៀត និង​ចំណាយ​ពេល​ជាមួយ​នឹង​សមាជិក​គ្រួសារ​ផ្សេង​ទៀត​ក៏​អាច​ជួយ​សម្រាល​បញ្ហា​នេះ​បាន​ដែរ។ កុមារ​ដែល​មាន​អ្នក​មើល​ថែ​ច្រើន​ជាង​ម្នាក់ ឬ​ទម្លាប់​រស់​នៅ​ជាមួយ​មនុស្ស​ឯ​ទៀត​ពេល​ដែល​អ្នក​មិន​នៅក្បែរ ច្រើន​តែ​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល​ក្នុង​ការ​ចុះ​សម្រុង​ជាមួយ​នឹង​មនុស្ស​ថ្មីៗ និង​កន្លែង​ថ្មីៗ។

2- ស្មគ្រចិត្ត​ក្នុង​ការ​ចូល​រួម៖ សកម្មភាព​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប​ច្រើន​តែ​មាន​ដូច​ជា​ការ​ច្រៀង​ជា​ក្រុម ការ​និទាន​រឿង ដែល​តម្រូវ​ឱ្យ​កុមារ​ត្រូវ​អង្គុយ​ស្ងៀម​ដើម្បី​ស្ដាប់ និង​រៀន​ជាមួយ​គ្នា។ កុមារ​ដែល​រពឹស​តាំង​ពី​កំណើត អាច​នឹង​ពិបាក​ក្នុង​ការ​ឆ្លង​កាត់​នូវ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ចំណុច​នេះ​ដែល​តម្រូវ​ឱ្យ​គេ​ត្រូវ​អង្គុយ​ស្ងៀម​មួយ​កន្លែង​នោះ។

ការ​ណែនាំ​​កូន​របស់​អ្នក​បន្តិច​ម្ដងៗ​ឱ្យ​ចូលរួម​ក្នុង​សកម្មភាព​នានា​ក៏​អាច​ជួយ​កូន​របស់​អ្នក​អភិវឌ្ឍ​ការ​ត្រៀម​ខ្លួន​ក្នុង​ការ​ទាក់ទង​ជាមួយ​នឹង​ក្មេង​ដទៃ។ ហើយ​ការ​លេង​ជា​ក្រុម​ជាមួយ​នឹង​បង​ប្អូន​ជីដូន​មួយ​របស់​ពួក​គេ ឬ​ក៏​កូន​មិត្ត​របស់​អ្នក​ក៏​អាច​ចូលរួម​ចំណែក​ឱ្យ​ពួកគេ​ងាយ​ក្នុងការ​លេង​ជាមួយ​ក្មេង​ដទៃ​ទៀត​នៅ​សាលា​ផង​ដែរ។

3- ការ​ត្រៀម​ខ្លួន​សម្រាប់​ទម្លាប់​នានា៖ ភាព​តាន​តឹង​របស់​កុមារ​នឹង​ត្រូវ​កាត់​បន្ថយ​ពេល​ដែល​កុមារ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​សុវត្ថិភាព និង​មាន​ទំនុកចិត្ត។ ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប​ត្រូវ​អនុវត្ត​តាម​កាល​វិភាគ​ធម្មតា​ដែល​កុមារ​ដឹង​ថា​ត្រូវ​រំពឹង​អ្វីខ្លះ​ដើម្បី​ឱ្យ​ពួក​គេ​មាន​អារម្មណ៍​ល្អ និង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ការ​គ្រប់​គ្រង។ ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​អ្នក​មិន​ទាន់​ទម្លាប់​បាន​ទេ​ អ្នក​ត្រូវ​រៀបចំ​កាល​វិភាគ​ក្នុង​ការ​ធ្វើកិច្ចការ​ដដែល​ក្នុង​ម៉ោង និង​ពេល​ដដែល​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ។ ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​អ្នក​ចាប់​ផ្ដើម​អនុវត្ត​តាម​អ្វី​ដែល​អ្នក​បាន​កំណត់ នោះ​អ្នក​កំពុង​ទទួល​បាន​ជោគជ័យ​ហើយ។

4- ថាមពល​ក្នុង​ម៉ោង​សិក្សា៖ កម្មវិធី​សិក្សា​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប​អាច​នឹង​ត្រូវ​ឱ្យ​សិស្ស​សិក្សា​ពី៣ ទៅ ៤ ម៉ោង​ ដល់​ពេញ​មួយ​ថ្ងៃ។ ការ​កំណត់​នេះ​ត្រូវ​ប្រើ​សម្រាប់​កុមារ​ដែល​ត្រៀម​ខ្លួន​រួច​ជា​ស្រេច​ក្នុង​ការ​សិក្សា និង​កុមារ​ដែល​កំពុង​តែ​សម្រប​ខ្លួន​តាម​ទម្លាប់​ថ្មី មនុស្ស​ថ្មី និង​បរិយាកាស​ថ្មី។ សកម្មភាព​ដែល​បាន​រៀបចំ​ទាំងឡាយ​ត្រូវ​ប្រើ​ដើម្បី​ឱ្យ​សិស្ស​ប្រើ​កម្លាំង និង​ថាមពល​របស់​ពួកគេ​ឱ្យ​ដល់​ចប់​ម៉ោង​សិក្សា។ ត្រូវ​សង្កេត​មើល​ឱ្យ​ម៉ត់ចត់​ប្រសិន​បើ​កូនងាយ​នឹង​ហត់ ហើយ​ចង់​គេង​ច្រើន​ខុស​ពី​ធម្មតា។ អ្នក​អាច​ជួយ​កូន​ឱ្យ​គេង​ពេល​យប់​ឱ្យ​បាន​ទៀង​ទាត់ និង​គេង​បន្ទាប់​ពី​បាយ​ថ្ងៃ​ត្រង់​រួច។ កម្មវិធី​សិក្សា​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប​រយៈ​ពេល​ខ្លី​ប្រាកដ​ជា​ល្អ​បំផុត​សម្រាប់​ការ​ចាប់​ផ្ដើម​ដំបូង​ដែល​អាច​ឱ្យ​កូន​មាន​អារម្មណ៍​ធូរ​ស្រាល​ដែល​គេ​មិន​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​ដោយ​មាន​មេរៀន​ច្រើនៗ​នោះ។

5- ហេតុ​ផល​របស់​អ្នក៖ ចំណុច​បញ្ចប់ គឺ​អ្នក​ត្រូវ​គិត​ថា​ហេតុអ្វី​បាន​ជា​អ្នក​ចង់​ឱ្យ​កូន​ចូល​រៀន។ តើ​នេះ​ព្រោះ​តែ​អ្នក​មាន​អារម្មណ៍​ថា​កូន​គួរ​តែ​ចូល​រៀន​ដើម្បី​ឱ្យ​ស៊ាំ​ជាមួយ​នឹង​បរិយាកាស​របស់​សាលា ឬ​ក៏​អ្នក​គ្រាន់តែ​ស្វែងរក​សេវាកម្ម​មើល​ថែ​កូន​ប៉ុណ្ណោះ? តើ​អ្នក​បារម្ភ​ថា​កូន​របស់​អ្នក​អាច​នឹង​ត្រូវ​ទុក​ចោល​ទេ?

អ្នក​ត្រូវ​ចាំ​ថា ក្ដី​ស្រឡាញ់ ផ្ទះ​ដ៏​កក់​ក្ដៅ គ្រួសារ និង​អ្នក​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​នឹង​ល្អ​សម្រាប់​កូន​របស់​អ្នក​នា​ពេល​អនាគត​។ ហើយ​ក៏​មាន​ជម្រើស​ច្រើន​ដើម្បី​ជ្រើសរើស​ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​អ្នក​មិន​ទាន់​ត្រៀម​ខ្លួន​សម្រាប់​ការ​ចូល​រៀន​ដើម្បី​ឱ្យ​បាន​វត្តមាន​ពេញ​នោះ​អាច​ប៉ះពាល់​ដល់​ការ​លូតលាស់ និង​ការ​អភិវឌ្ឍ​របស់​កុមារ។

យ៉ាង​ណា​មិញ ប្រសិន​បើ​ហេតុ​ផល​សំខាន់​របស់​អ្នក គឺ​ជា​ហេតុផល​ដែល​អ្នក​ចង់​ឃើញ​គេ​ចង់​រៀន និង​ស្វែង​យល់​ពី​អ្វី​ថ្មីៗ​ដែល​កូន​មាន និង​ការ​ត្រៀម​ខ្លួន​រួច​រាល់​ក្នុង​ការ​ទាក់​ទង​ជាមួយ​នឹង​កុមារ​ដទៃ​ទៀត នោះ​អាច​នឹង​ដល់ពេល​ត្រូវ​ឱ្យ​កូន​ចូល​រៀន​ហើយ៕

អត្ថបទដើម៖ Preschool Readiness: What's the Best Age to Get Your Child to School?

 

សាលា​អន្តរជាតិ លីបឺធី បាន​បង្កើត​កម្មវិធី​សិក្សា​ថ្នាក់​អប់រំ​កុមារ​តូច​ដែល​មាន​គុណភាព​ដ៏​ល្អ​ដោយ​មាន​ការ​សិក្សា​នូវ​កម្មវិធី​សិក្សា​ជា​លក្ខណៈ​អន្តរជាតិ។ ទទួល​ចុះ​ឈ្មោះ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ។ សូម​មក​កាន់​សាលា​ដោយ​ផ្ទាល់​ដើម្បី​ស្វែង​យល់​ពី​ព័ត៌មាន​បន្ថែម។

Liberty has an established, mature Early Childhood Education program complete with an international preschool curriculum. Enrollment is ongoing, please drop by the school for more information.
______________________________
សាលា​អន្តរជាតិ លីបឺធី | Liberty International School
Tel: 023 631 2857 / 095 712 165
# 168, St. 156, Sangkat Teuk Laok II, Khan Toul Kork, Phnom Penh
Googly maps: https://goo.gl/maps/Jp2c2icBi8R2
www.libertycambodia.com
#internationalschool #phnompenh

ហេតុអ្វីបានជាការសិក្សាថ្នាក់អប់រំកុមារតូចមានសារៈសំខាន់?

on Thursday, 08 November 2018. Posted in Classes, Parenting Tips, Activities, Curriculum

Child Care Picture 647x399

វគ្គ​សិក្សា​កម្រិត​មតេ្តយ្យ​ផ្ដល់​ជូន​នូវ​ការ​សិក្សា និង​ការ​ថែ​ទាំ​សម្រាប់​កុមារ​តូចៗ​នឹង​ជួយ​ឱ្យ​ពួក​គាត់​មាន​ការ​លូត​លាស់​ជំនាញ​ជា​ច្រើន​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​ពួក​គាត់​ត្រៀម​ខ្លួន​រួច​រាល់​សម្រាប់​ថ្នាក់​បឋម​សិក្សា។

ពេល​ដែល​អ្នក​គិត​ពី​ថ្នាក់​មតេ្តយ្យ តើ​អ្នក​ប្រមើល​គិត​ពី​អ្វី? តើ​អ្នក​ខ្លាច​ថា​កូន​របស់​អ្នក​នៅ​កូន​ពេក​ក្នុង​ការ​ចូល​រៀន​មែន​ទេ? តើ​អ្នក​មាន​ភាព​ភ័យ​ខ្លាច​ថា​កូន​របស់​អ្នក​មិន​ទម្លាប់​នឹង​ការ​ឃ្លាត​ពី​អ្នក​ឬ? ប៉ុន្តែ អ្នក​មិន​គួរ​បារម្ភ​ពី​បញ្ហា​ទាំង​នោះ​ទេ ពី​ព្រោះ​ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ​មាន​តែ​ជួយ​ដល់​កូន​របស់​អ្នក​ប៉ុណ្ណោះ។

អត្ថ​ប្រយោជន៍​សម្រាប់​វគ្គ​សិក្សា​របស់​កុមារ​តូច

ក្មេងៗ​ទទួល​បាន​អត្ថប្រយោជន៍​ជា​ច្រើន​ពី​ការ​ចូល​រៀន​ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ ពីព្រោះ​​ពួក​គេ​នឹង​ចាប់​ផ្ដើម​រៀន​ស្គាល់​លេខ អក្សរ និង​រូប​រាង​នៃ​រូបភាព​ដែល​មាន​នៅ​ទី​នោះ។ អ្វី​ដែល​សំខាន់​ជាង​នោះ​ទៅ​ទៀត ពួក​គេ​នឹង​អភិវឌ្ឍ​ជំនាញ​សង្គម និង​អារម្មណ៍​របស់​ពួក​គេ។ ពួកគេ​នឹង​រៀន​ពី​ការ​ចុះ​សម្រុង​ជាមួយ​ក្មេង​ដទៃ​ទៀត និង​ការ​ចែក​រំលែក​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ជា​ដើម។

ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ​ផ្ដល់​ឱ្យ​កុមារ​គ្រប់​រូប​នូវ​ឱកាស​ក្នុង​ការ​ប្រាស្រ័យ​ទាក់ទង​ជាមួយ​ក្មេង​ដទៃ រៀន​អំពី​ខ្លួន​របស់​ពួក​គេ​ផ្ទាល់ រៀន​ពី​ការ​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា បង្កើន​ទំនុក​ចិត្ត​លើ​ខ្លួន​ឯង និង​អត្ថប្រយោជន៍​ជា​ច្រើន​ទៀត។

  • ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ​ផ្ដល់​នូវ​មូលដ្ឋាន​គ្រឹះ​សម្រាប់​ការ​សិក្សា​ និង​ការ​ប្រាស្រ័យ​ទាក់​ទង
  • ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ​ផ្ដល់​ឱកាស​ឱ្យ​ក្មេងៗ​ទម្លាប់​នឹង​បរិយាកាស​សិក្សា​ដែល​មាន​ការ​រៀប​ចំ​តាម​គ្រូ​បង្រៀន​ជា​អ្នក​កំណត់
  • ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ​នឹង​ជួយ​ក្មេងៗ​ក្នុង​ការ​រៀប​ចំ​សម្រាប់​ថ្នាក់​បឋម​សិក្សា​ដែល​ជា​កន្លែង​ប្រជុំ​ដោយ​មេរៀន​កាន់​តែ​ច្រើន​
  • ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ​នឹង​ជួយ​កូន​របស់​អ្នក​អភិវឌ្ឍ​ជំនាញទំនាក់​ទំនង និង​អារម្មណ៍​របស់​ពួក​គេ
  • ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ​នឹង​ជួយ​ដល់​ក្មេងៗ​ឱ្យ​រៀន​ស្វែង​រក​ចម្លើយ​ទៅ​នឹង​សំនួរ​ជា​ច្រើន​របស់​ដែល​ពួក​គេមាន

ពួក​គេ​នឹង​រៀន​ពី ABC និង​លេខ​ 123

ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ​ផ្ដល់​ជូន​នូវ​មូលដ្ឋានគ្រឹះ​សម្រាប់​ការ​រៀន​ពី​ការ​ទំនាក់​ទំនង និង​ការ​សិក្សា​ដែល​អាច​ជួយ​កូន​របស់​អ្នក​ឱ្យ​ទទួល​ជោគជ័យ​នៅ​ក្នុង​ថ្នាក់​បឋម​សិក្សា។​

លោកគ្រូ​អ្នកគ្រូ​ប្រើប្រាស់​វិធី​ផ្សេងៗ​ជា​ច្រើន​ក្នុង​ការ​ជួយ​ឱ្យ​ក្មេង​ទាំង​ការ​គិត និង​ការ​រៀន​ពី​ទ្រឹស្ដី។ កុមារ​ពង្រឹង​ជំនាញ​ក្នុង​ការ​គិត និង​ការ​រៀន​ពី​សង្គម និង​ជំនាញ​នៃ​ការ​ធ្វើ​ចលនា​របស់​ពួក​គេ​តាម​រយៈ​ការ​លេង​។​ ឧទាហរណ៍ ការ​គូរ​រូប​ជាមួយ​ខ្មៅ​ដៃ​ពណ៍ ឬ​ខ្មៅ​ដៃ អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​ពួក​គេ​ពង្រឹង​ការ​ធ្វើ​ចលនា។ ការ​លោត​ និង​ការ​រត់​ធ្វើ​ឱ្យ​សាច់​ដុំ​របស់​ពួក​គេ​រឹង​​មាំ និង​មាន​តុល្យ​ភាព។ ការ​លេង​ជាមួយ​ក្មេង​ដទៃ​ទៀត​ជួយ​ឱ្យ​ពួក​គេ​រីក​ចម្រើន​ផ្នែក​ភាសា និង​ទំនាក់​ទំនង​របស់​ពួក​គេ។ ការ​លេង​អាច​ជួយ​កុមារ​ក្នុង​ការ​ទំនាក់​ទំនង​ខាង​ផ្នែក​អារម្មណ៍ និង​ការ​អនុវត្ត​ការ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​របស់​ពួក​គេ៕

អត្ថបទដើម៖ Why Early Childhood Education Matters?

វិធីបង្រៀនកូនឱ្យចេះទទួលខុសត្រូវលើទង្វើរបស់ខ្លួន

on Tuesday, 25 September 2018. Posted in Parenting Tips, Activities

កុមារ​ទាំង​អស់​អាច​នឹង​ចេះ​បង្កើត​នូវ​លេស​សម្រាប់​ទង្វើ​របស់​ខ្លួន​ក្នុង​ពេល​ណា​មួយ ឧទាហរណ៍​ដូចជា “វា​មិនមែន​ជា​កំហុស​របស់​ខ្ញុំ​ទេ។” ដែល​ជា​ឃ្លា​ដែល​កុមារ​ចូល​ចិត្ត​ប្រើ​ពេល​ដែល​គេ​ធ្វើ​ខុស​ ឬ​ខូច​របស់​អ្វី​មួយ។ ប៉ុន្តែ សម្រាប់​កុមារ​មួយ​ចំនួន ការ​កុហក​ដែល​ជា​ទម្លាប់​មិន​ដែល​ដាច់​នោះ​អាច​ក្លាយ​ជា​បញ្ហា​ដ៏​សំខាន់​មួយ​ដែល​យើង​ត្រូវ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់។

bigstock Happy group of kids smiling at 50861390

ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​អ្នក​និយាយ​ថា “ខ្ញុំ​បាន​វាយ​នាង ព្រោះ​នាង​បាន​ទាត់​ខ្ញុំ​មុន។” ឬ “មិន​មែន​ជា​កំហុស​របស់​ខ្ញុំ​ទេ ដែល​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ធ្វើ​កិច្ចការ​ផ្ទះ ព្រោះ​អ្នក​គ្រូរបស់​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ផ្ដល់​ពេល​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​គ្រប់គ្រាន់​ក្នុង​ការ​យក​សៀវភៅ​ពេល​ចេញ​ពី​រៀន។” ដែល​ឃ្លានេះ​ពិត​ជា​សំខាន់ និង​បង្ហាញ​នូវមូលហេតុ​ច្បាស់​លាស់។ បើមិន​អ៊ីចឹង​នោះ​​ទេ កូន​របស់​អ្នក​នឹង​ក្លាយ​ទៅ​ជា​មនុស្ស​ធំ​ពេញ​វ័យ​ដែល​ចូលចិត្ត​បដិសេធ​ក្នុង​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​លើ​សកម្មភាព​ដែល​គេ​បាន​ធ្វើ។

រក្សាភាពស្ងប់

ជៀស​វាង​ការ​ឈ្លោះ​ជាមួយ​នឹង​កូន​របស់​អ្នក​ពេល​ដែល​គេ​សួរ​ពី​អ្វី​ដែល​មិន​មែន​ជា​កំហុស​របស់​អ្នក។ មិន​ដូច្នោះ​ទេ អ្នក​អាច​នឹង​ត្រូវ​ប្រឈម​នឹង​ការ​ប្រើ​កម្លាំង​បាយ។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ អ្នក​ត្រូវ​ឆ្លើយ​តប​នូវ​ទង្វើ​ទាំង​នោះ​ដោយ​ស្ងប់។ ត្រូវ​បញ្ជាក់​ឱ្យច្បាស់​ពី​លេស​របស់​ពួកគេ​ចំពោះ​ទង្វើ​ដែល​គេ​បាន​ធ្វើ​នោះ​មិនមែន​មាន​ន័យ​ថា​គេ​មិន​ត្រូវ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ឡើយ។

បង្ហាញ​ប្រាប់​គេ​ថា គេ​កំពុង​ប្រើ​លេស ហើយ​រំលឹក​គេ​ពី​ទំនួល​ខុស​ត្រូវ​ផ្ទាល់​ខ្លួន។ អ្នក​ត្រូវ​និយាយ​ថា “កូន​ត្រូវ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ចំពោះ​អ្វី​ដែល​កូន​បាន​ធ្វើ។” ឬ “កូន​អាច​សម្រេច​ចិត្ត​ក្នុង​ការ​រក​វិធី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ដោយ​ខ្លួនឯង។”

ជំរុញភាពទទួលខុសត្រូវផ្ទាល់ខ្លួន

បង្រៀន​​កូន​អ្នក​ពី​ភាព​ខុសគ្នា​រវាង​ការ​ពន្យល់​បក​ស្រាយ និង​លេស។ ឧទាហរណ៍ ការ​ប្រាប់​គ្រូ​បង្រៀន​របស់​គេ​ថា​គេ​អវត្ត​មាន មិន​បាន​មក​រៀន​ ព្រោះ​តែ​គេ​ឈឺ គឺ​ជា​ការ​ពន្យល់ រី​ឯ​ការ​ប្រាប់​គ្រូ​របស់​គេ​ថា​ឆ្កែ​របស់​គេ​បាន​ខាំ​ដាច់​សៀវភៅ​​កិច្ចការ​ផ្ទះ​នោះ គឺ​ជា​លេស។

ការ​ពន្យល់​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ទំនួល​ខុសត្រូវ​ផ្ទាល់​ខ្លួន ខណៈ​លេស គឺ​ជា​ការ​ដាក់​បន្ទុក​ដល់​ការ​ស្ដី​បន្ទោស​ដល់​អ្នក​ដទៃ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។ ការ​ពន្យល់​ត្រូវ​ប្រើ​សម្រាប់​អ្នក​ដទៃ​ឱ្យ​យល់​ពី​ស្ថានភាព ខណៈ​លេស​ត្រូវ​ប្រើ​ដើម្បី​លាក់​បាំង​កំហុស។

កុមារ​ខ្លះ (ក៏​ដូច​ជា​មនុស្ស​ធំ​ពេញ​វ័យ​ដែរ) មាន​ភាព​ពិបាក​ក្នុង​​ការ​សម្គាល់​ភាព​ខុស​គ្នា។ ប៉ុន្តែ វា​ពិត​ជា​ស័ក្ដិសម​នឹង​ព្យាយាម​ដើម្បី​ជួយ​កូន​របស់​អ្នក​ឱ្យ​យល់​ពី​ភាព​ខុស​គ្នា​ដ៏​ធំ​រវាង​ការ​ដាក់​កំហុស​ទៅ​អ្នក​ដទៃ និង​ការ​ទទួល​ស្គាល់​នូវ​ទំនួល​ខុស​ត្រូវ​ផ្ទាល់​ខ្លួន។

បង្កើត​សាច់​រឿង​ខ្លះៗ និង​ឱ្យ​កូន​សម្គាល់​ថា​ពេល​ណា​អ្នក​កំពុង​បង្កើត​លេស និង​ពេល​ណា​អ្នកកំពុងផ្ដល់នូវការពន្យល់។ ការអនុវត្តនេះអាចជួយកូនរបស់អ្នកឱ្យចេះសម្គាល់ភាពខុសគ្នារបស់សាច់រឿងទាំងពីរនេះ។

ជំរុញពួកគេឱ្យបង្ហាញនូវការពន្យល់ និងលេសពេលដែលអ្នកឱ្យពួកគេមើលរឿង ឬអានសៀវភៅរឿង។ ពេលដែលការយល់ដឹងរបស់ពួកគេរីកចម្រើន នោះគេនឹងពួកគេក្នុងការសម្គាល់ថាពេលណានរណាម្នាក់កំពុងព្យាយាមគេចវេសពីទំនួលខុសត្រូវរបស់ខ្លួន។

បង្រៀនពីជំនាញដោះស្រាយបញ្ហា

ពេល​ដែល​កូន​របស់​អ្នក​ព្យាយាម​បន្ទោស​អ្នក​ដទៃ​សម្រាប់​កំហុស ឬ​បញ្ហា​របស់​ខ្លួន​ឯង​នោះ អ្នក​ត្រូវ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​គេ​ឱ្យ​ងាក​ត្រឡប់​មើល​ពី​ជម្រើស​ដែល​គេ​ត្រូវ​រើស​ក្នុង​ការ​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​លើ​បញ្ហា​នោះ។ ឧទាហរណ៍ ប្រសិន​បើ​គេ​និយាយ​ថា “ខ្ញុំ​ប្រឡង​មិន​សូវ​បាន​ពិន្ទុ​ល្អ ព្រោះ​តែ​គ្រូ​របស់​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ពន្យល់​ខ្ញុំ​ពី​របៀប​ធ្វើ​លំហាត់​នោះ។” ហើយ​ត្រូវ​សួរ​គេ​វិញ​ថា “តើ​កូន​គួរ​តែ​ធ្វើអ្វី​ខ្លះ​ពី​ការ​ប្រឡង​នោះ?”។ អ្នក​ត្រូវ​និយាយ​ពី​អ្វី​ដែល​គេ​អាច​សួរ​ដើម្បី​បញ្ជាក់​ឱ្យ​ច្បាស់ ឬ​ក៏​ស្វែង​រក​ជំនួយ ជា​ជាង​ទម្លាក់​កំហុស​ទៅ​គ្រូ​បង្រៀន​សម្រាប់​ការ​ទទួល​បាន​ពិន្ទុ​តិច​របស់​គេ។

វា​ក៏​មាន​សារសំខាន់​ផង​ដែរ​ដែល​កូន​របស់​អ្នក​អាច​សម្គាល់​នូវ​ជម្រើស​ដែល​គេ​គួរ​ជ្រើសរើស និង​ឆ្លើយ​តប។ ប្រសិន​បើ​បង​ស្រី​របស់​គេ​វាយ​គេ គេ​មិន​ត្រូវ​វាយ​នាង​វិញ​ទេ។ ប៉ុន្តែ គេ​ត្រូវ​សុំ​ឱ្យ​អ្នក​ដទៃ​ជួយ ប្រាប់​នាង​ឱ្យ​ឈប់​វាយ​គេ ឬ​ក៏​ចាក​ចេញ​ពី​កន្លែង​នោះ។ អ្នក​ត្រូវ​បង្រៀន​គេ​ថា​មិន​ថា​មាន​អ្វី​កើត​ឡើង​ជុំវិញ​គេ​ឡើយ គេ​ត្រូវ​តែ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​លើ​ជម្រើស​របស់​គេ។

បង្ហាញ​ពី​ការ​មេរៀន​ដែល​បាន​មក​ពី​កំហុស

អ្នក​ត្រូវ​បង្រៀន​កូន​របស់​អ្នក​ថា​រាល់​កំហុស​ដែល​កើត​មាន​ឡើង គឺ​ជា​ឱកាស​ក្នុង​រៀន​សូត្រ។ ពេល​ដែល​កុមារ​យល់​ពី​កំហុស នោះ​ពួក​គេ​នឹង​រៀន​ពី​កំហុស​នោះ ហើយ​ពួក​គេ​នឹង​កាត់​បន្ថយ​ការ​បិទ​បាំង​កំហុស ឬ​ក៏​ទម្លាក់​កំហុស​ទៅ​ឱ្យ​អ្នក​ដទៃ។ អ្នក​ត្រូវ​បង្ហាញ​គេ​ថា ការ​បង្កើត​កំហុស​មិន​មែន​សុទ្ធ​តែ​អាក្រក់​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​វា​ពិត​ជា​សំខាន់​ក្នុង​ការ​រៀន​សូត្រ​ពី​កំហុស​នោះ ហើយ​ពួកគេ​នឹង​មិន​ប្រព្រឹត្ត​កំហុស​ដដែលៗ​ទៀត​ឡើយ។

សរសើរ​កូនៗ​ពេល​ដែល​គេ​និយាយ​ប្រាប់​ការ​ពិត ឬ​ក៏​ទទួល​ខុសត្រូវ​លើ​ទង្វើ​ដែល​គេ​បាន​ធ្វើ។ ពេល​ដែល​គេ​និយាយ​ថា “ខ្ញុំ​មិន​គួរ​វាយ​នាង​ទេ​បើ​សិន​ជា​នាង​មិន​ធ្វើ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ខឹង​។” នោះ​អ្នក​ត្រូវ​រំលឹក​គេ​ជា​រឿយៗ​ថាមិនមាន​អ្នកណា​ម្នាក់​បង្ខំ​គេ​ឱ្យ​ធ្វើអ្វី​ដែល​គេ​កំពុង​ជ្រើសរើស​ធ្វើ​នោះ​ទេ ហើយ​ពេល​ដែល​គេ​និយាយ​តាម​សម្រួល​ពី​អ្វី​ដែល​គេ​អាច​ធ្វើ​បាន​ខុស​ពី​ការ​វាយ​មនុស្ស​នៅ​ពេល​ក្រោយ៕

អត្ថបទដើម៖ How to Teach Your Child to Take Responsibility for His Behavior

សារសំខាន់នៃការសិក្សា STEAM

on Tuesday, 12 June 2018. Posted in Activities, Curriculum

ប្រសិន​បើ​អ្នក​មាន​ភាព​ធ្នឹក​នឹង​បច្ចេក​វិទ្យា ឬ​ស្ថិត​ក្នុង​គ្រឹះស្ថាន​អប់​រំ អ្នក​ប្រាកដ​ជា​ធ្លាប់​ឮ​ពី STEM ហើយ ដែល​ពាក្យ​នេះ​គឺ​ជា​ការ​ផ្ដោត​លើ​មុខវិជ្ជា និង​ជំនាញ​ផ្នែក​វិទ្យាសាស្ត្រ (Science) បច្ចេកវិទ្យា (Technology) វិស្វកម្ម (Engineering) និង​គណិតវិទ្យា (Math) ហើយ​ក៏​ត្រូវ​បាន​ប្ដូរ​ទៅ​ជា STEAM កាល​ពី​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ ដោយ​បន្ថែម​នូវ​មុខ​វិជ្ជា​​សិល្បៈ (arts) ចូល។ នេះ​គឺ​ជា​គំនិត​ផ្ដួច​ផ្ដើម​មួយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​យ៉ាង​ទូលំ​ទូលាយ​ពី​វិទ្យាស្ថាន កិច្ច​សហ​ប្រតិបត្តិការ និង​គ្រឹះស្ថាន​អប់រំ និង​ជំនាញ​វិទ្យាសាស្ត្រ​នានា ហើយ​សាលា​អន្តរជាតិ លីបឺធី ក៏​បាន​បញ្ចូល​ជំនាញ​ទាំង​នេះ​ដល់​សិស្សានុសិស្ស​ដែល​កំពុង​សិក្សា​របស់​ខ្លួន​ផង​ដែរ។

ការ​សិក្សា​ពី STEAM គឺ​ជា​ប្រធានបទ​ដ៏​រសើប​មួយ ហើយ​ការងារ​ដែល​ទាក់ទង​នឹង STEM/STEAM នេះ​ដែរ ក៏​កំពុង​មាន​ទីផ្សារ និង​តម្រូវ​ការ​ខ្ពស់​ផង​ដែរ​ពី​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន​ក្នុង និង​ក្រៅ​ប្រទេស និង​ស្ថាប័ន​រដ្ឋ​នានា​ផង​ដែរ។

7 small

ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា STEAM មាន​សារ​សំខាន់​ក្នុង​ការ​បង្រៀន​ដល់​កុមារ​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ?

បើ​តាម​មន្ទីរ​អប់រំ​របស់​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​វិញ បាន​ធ្វើ​របាយការណ៍​ឱ្យ​ដឹង​ថា ចំនួន​ការងារ​ដែល​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​ STEM/STEAM នឹង​កើន​ឡើង ១៤% ពីឆ្នាំ ២០១០ ដល់​ឆ្នាំ ២០២០។

ជំនាញ​កុំព្យូទ័រ និង​ការងារ​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ព័ត៌មាន​វិទ្យា បាន​ជាប់​ចំណាត់​ថ្នាក់​លើ​គេ​ដែល​ពិបាក​រក​មនុស្សធ្វើ​ការ នេះ​បើ​យោង​​តាម​ការ​សិក្សា​ពី Mckinsey។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ មុខ​វិជ្ជា​ដែល​មាន​សិស្ស​ចូល​រៀន​ភាគ​ច្រើន គឺ​មិន​ទាក់​ទង​នឹង​មុខ​វិជ្ជា​ STEAM ទាល់​តែ​សោះ។
ក្នុង​ការ​សិក្សា​ដោយ Mckinsey ដដែល​បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា ចំនួន​នៃ​អ្នក​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​ដែល​មាន​មុខ​វិជ្ជា STEM នោះ បាន​កើន​ឡើង​តែ ០.៨% តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ។ ដូច្នេះ តើ​យើង​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ដើម្បី​ឱ្យ​កូនៗ​កាន់​តែ​ចូល​ចិត្ត​រៀន​មុខ​វិជ្ជា​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង STEM ហើយ​បង្កើត​សមត្ថភាព​អាច​ធ្វើការ​នៅ​កន្លែង​ដ៏​ខ្លាំង​បាន​នោះ?

ជា​ការ​ពិត​ណាស់ គឺ​ត្រូវ​បង្រៀន STEAM ដល់​ពួក​គេ។

មុខ​វិជ្ជា​សិល្បៈ (arts) ត្រូវ​បាន​ដាក់​បញ្ចូល​ក្នុង​ការ​សិក្សា STEM ដើម្បី​ឱ្យ​សិស្ស​កាន់​តែ​មាន​ភាព​រីករាយ​ក្នុង​ការ​សិក្សា​ និង​ធ្វើ​ឱ្យ​ពួក​គេ​រៀន​កាន់​តែ​ចេះ។ កុមារ​ដែល​មិន​ធ្លាប់​បាន​ឃើញ​ភាសា​កូដ ឬ​វិទ្យាសាស្ត្រ​កុំព្យូទ័រ​ទាល់​តែ​សោះ​នឹង​មាន​អារម្មណ៍​មិន​សូវ​ស៊ាំ​ជាមួយ​នឹង​ការ​រៀន​នោះ​ទេ តែ​ពេល​ដែល​គេ​បាន​ដាក់​មុខ​វិជ្ជា​សិល្បៈ​ចូល​ក្នុង​ការ​បង្រៀន​នោះ មុខ​វិជ្ជា​ដែល​ត្រូវ​រៀន​នឹង​មាន​លក្ខណៈ​រស់​រវើក និង​ច្នៃ​ប្រឌិដ្ឋ ដែល​ជា​មូលហេតុ​ធ្វើ​ឱ្យ​កុមារ​កាន់​តែ​ចង់​រៀន​ជាង​មុន បើ​ទោះ​ជា​គេ​ត្រូវ​រៀន​មុខ​វិជ្ជា​អ្វី​ក៏​ដោយ។

កុមារ​ត្រូវ​ការ​ការ​ភ្ជាប់​ទំនាក់​ទំនង​ក្នុង​ការ​សិក្សា និង​រៀន​ពី​វិធី​ដែល​អាច​ទាក់​ទាញ​ចំណាប់​អារម្មណ៍​របស់​ពួក​គេ​ដូច​អ្វី​ដែល​បណ្ដាញ​សង្គម​បាន​ធ្វើ និង​គេហទំព័រ​ផ្សេងៗ​ដូច​ជា YouTube ជា​ដើម​នោះ។ វិធី​ដែល​ងាយ​ស្រួល​បំផុត​នោះ គឺ​ធ្វើ​ឱ្យ​វា​មាន​ភាព​សប្បាយ និង​គួរ​ឱ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍។ មុខ​វិជ្ជា​សិល្បៈ​បាន​ដើរ​តួ​យ៉ាង​សំខាន់​សម្រាប់​កុមារ​ទូទៅ ដូច​ជា​ការ​ធ្វើ​វីដេអូ​កូដ​ដោយ​មាន​លាយ​សិល្បៈ​ភ្ជាប់​ជាមួយ​នឹង​កូដ ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​សិស្ស​មាន​ភាព​រីករាយ​ក្នុង​ការ​សិក្សា ហើយ​សិស្ស​អាច​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ណា​មួយ និង​បង្កើត​នូវ​គម្រោង​ណាមួយ​ដែល​គេ​ស្រឡាញ់។

ការ​អប់រំ​ផ្នែក​សិល្បៈ​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​សិស្ស​រៀន​យ៉ាង​ទូលំ​ទូលាយ និង​ធ្វើ​ឱ្យ​ចេញ​ជា​រូបរាង​ពិតៗ។ សិល្បៈ និង​ភាព​ច្នៃ​ប្រឌិដ្ឋ​ គឺ​ជា​មុខវិជ្ជា​សំខាន់​សម្រាប់​វិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា និង​វិទ្យាសាស្ត្រ​កុំព្យូទ័រ។ វា គឺ​ជា​វិធី​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​បច្ចេកវិទ្យា​ក្លាយ​ទៅ​ជា​របស់​ពិតៗ។ សិល្បៈ​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ក្នុង​គេហទំព័រ និង​ការ​រចនា​នានា ពាណិជ្ជកម្ម ការ​រចនា​ផលិតផល​ជា​ដើម ដែល​ទាំង​នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​សំខាន់​ក្នុង​ការ​សិក្សា STEM និង​មុខ​របរ​ដែល​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង STEM។

ដូច​នេះ​ហើយ ការ​សិក្សា STEAM គឺ​ជា​ការ​សិក្សា​ដ៏​សំខាន់ និង​អាច​រៀប​ចំ​អនាគត​ក្មេង​ជំនាន់​ក្រោយ​ឱ្យ​ត្រៀម​ខ្លួន​រួច​ជា​ស្រេច​សម្រាប់​បង្កើត​ការងារ និង​បង្កើន​សេដ្ឋកិច្ច​ឱ្យ​កាន់​តែ​រីក​ចម្រើន៕

អត្ថបទដើម៖ The Importance of STEAM Learning

ការអភិវឌ្ឍខួរក្បាលសម្រាប់កុមារថ្នាក់មត្តេយ្យកម្រិតទាប អាយុ ៣ ទៅ ៥ ឆ្នាំ

on Monday, 07 May 2018. Posted in Classes, Parenting Tips, Activities

Brain Development (Preschool, 3 - 5 years old)

ការ​អភិវឌ្ឍ​ខួរ​ក្បាល​បង្ហាញ​ថា​កុមារ​សមត្ថភាព​កើន​ឡើង​ក្នុង​ការ​យល់​ដឹង​ពី​បរិស្ថាន​ជុំវិញ​របស់​ពួក​គេ​។ ខណៈពេល​ដែល​កុមារ​លូតលាស់ និង​អភិវឌ្ឍ ពួកគេ​នឹង​រៀន​ពី​វត្ថុ​ថ្មីៗ និង​ចាប់ផ្ដើម​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ដែល​គេ​ជួប​ប្រទះ​រាល់​ថ្ងៃ។

Lyda and block math n letter
សម្រាប់​កុមារ​ដែល​សិក្សា​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប (អាយុ ៣ ទៅ ៤ ឆ្នាំ) ជំនាញ​ខាង​ក្រោម​នឹង​ចាប់​ផ្ដើមអភិវឌ្ឍ៖

  1. កុមារ​ចាប់​ផ្ដើម​រាប់​វត្ថុ​ជុំវិញ​ខ្លួន​ពួកគេ​ដោយ​ប្រើ​លេខ​សម្គាល់​លើ​វត្ថុ​នីមួយៗ។
  2. កុមារ​ចាប់​ផ្ដើម​សម្គាល់​ពី​លក្ខណៈ​របស់​វត្ថុ (វែង ខ្លី ក្រហម ខៀវ ។ល។) និង​ចាប់​ផ្ដើម​ចេះ​បែង​ចែង និង​ពណ៌នា​ពី​ពួក​វា។
  3. កុមារ​ចាប់​ផ្ដើម​ប្រើ​ជំនាញ​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​ក្នុង​ពេល​ធ្វើ​សកម្មភាព​នានា ដូច​ជា​កំពុង​រៀបចំ និង​សាងសង់​របស់​លេង​ជាដើម។ល។
  4. កុមារ​ចាប់​អារម្មណ៍​លើ​ការ​សិក្សាពី​រាងកាយ​របស់​ពួកគេ និង​ធាតុ​មាន​ជីវិត​នានា​នៅ​ជុំវិញ​ខ្លួន​ពួក​គេ ដូច​ជា​សត្វ​ចិញ្ចឹម និង​រុក្ខជាតិ។
  5. កុមារ​​ចាប់​​ផ្ដើម​​យល់​​ពី​​​លំដាប់​​ព្រឹត្តិការណ៍​​សម្រាប់​​ថ្ងៃ​​នីមួយៗ។
  6. កុមារ​ចាប់​ផ្ដើម​រីករាយ​នឹង​ដក ឬ​បំបែក​វត្ថុ​អ្វី​មួយ និង​ព្យាយាម​ដាក់ ឬ​ផ្គុំ​វត្ថុ​នោះ​រួម​បញ្ចូល​គ្នា​វិញ​ជា​ដើម។


តើ​អ្នក​អាចធ្វើអ្វី​បាន​ខ្លះ​នៅ​ផ្ទះ​ដើម្បី​ជួយ​កូន​តូច​ដែល​កំពុង​រៀន​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប​ឱ្យ​អភិវឌ្ឍ​ជំនាញ​ទាំង​នេះ​បាន?

  1. អនុញ្ញាត​ឱ្យ​ពួកគេ​ជួយ​រៀ​ប​ចំ​តុ​អាហារ រៀប​ចាន​លើ​តុ​សម្រាប់​សមាជិក​នីមួយៗ​នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ បន្ទាប់​មក​រៀប​កែវ​ជា​ដើម។ រួច​ត្រូវ​រាប់​មើល​ចំនួន​ចាន និង​កែវ​ឡើង​វិញ​ថា​គ្រប់​សម្រាប់​សមាជិក​ក្នុង​គ្រួសារ​ហើយ​ឬ​នៅ។
  2. និយាយ​ប្រាប់​ពួក​គេ​ពី​ទម្លាប់​ប្រចាំថ្ងៃ និង​ប្រើ​ពាក្យ​បរិយាយ​ដូចជា ដើម​ឈើ​ខ្ពស់ កូន​ឆ្កែ​រោម​ស្រម៉ូវ ជាដើម។
  3. ឱ្យ​កូន​ជួយ​ធ្វើ​កិច្ចការ​ស្រាលៗ​ពេល​កំពុង​ធ្វើ​ម្ហូប និង​សួរ​សំណួរ​ងាយៗ​ដូច​ជា “តើ​កូន​គិត​ថា​នឹង​មាន​អ្វីកើត​ឡើង​នៅ​ពេល​យើង​ដាក់​អង្ករ​ដាំ​ក្នុង​ឆ្នាំង​ដោយ​ប្រើ​ភ្លើង?” ពួកគេ​អាច​នឹង​ស្គាល់​ថា​វា គឺ​ជា​បាយ។
  4. ឱ្យ​ពួកគេ​ជួយ​កិច្ចការ​ផ្ទះស្រាលៗ​ដូច​ជា​ចាក់​ទឹក​ចូល​ក្នុង​ចាន​សម្រាប់​សត្វ​ចិញ្ចឹម​ក្នុង​ផ្ទះ ​ឬ​ស្រោច​ផ្កា​ជា​ដើម។ រួច​ហើយ​ត្រូវ​ពន្យល់​ពួកគេ​ពី​មូល​ហេតុ​ដូច​ជា៖ ស្រោច​ទឹក​ឱ្យ​រុក្ខជាតិ និង​រក្សា​វា​នៅក្រោម​ពន្លឺ​ព្រះអាទិត្យ ដូច្នេះ វា​នឹង​លូត​លាស់។
  5. ព្យាយាម​តាម​ដាន​ពី​ទម្លាប់​ប្រចាំថ្ងៃ​ជាមួយ​នឹង​កូន ហើយ​រំលឹក​ពួកគេ​ពី​អ្វី​ដែល​នឹង​ត្រូវ​កើត​ឡើង​នា​ពេល​បន្ទាប់៖ “បន្ទាប់​ពី​កូន​ញ៉ាំ​អាហារ​ពេល​ល្ងាច​ហើយ កូន​នឹង​ត្រូវ​ងូត​ទឹក​សម្អាត​ខ្លួន​នា​ពេល​បន្ទាប់។”។
  6. ឱ្យ​ពួក​គេ​លេង​ដុំ​សង់ ដោយ​ត្រូវដក​ចេញ ឬ​ផ្គុំឡើង​វិញ។


សម្រាប់​កុមារ​ដែល​មាន​វ័យ ៤ ទៅ ៥ ឆ្នាំ​វិញ នឹង​អភិវឌ្ឍ​នូវ​ជំនាញ​ដូច​ខាង​ក្រោម៖

  1. ពួកគេ​ចាប់​ផ្ដើម​រាប់លេខ​ច្រើន​ជាង​មុន និង​អាច​ឆ្លើយ​សំនួរ “ប៉ុន្មាន” នៅ​ពេល​ដែល​មាន​របស់​របរ​មួយ​ចំនួន​ដែល​ពួកគេ​កំពុង​ឃើញ។
  2. ពួកគេ​អាច​បែងចែង​វត្ថុ​ជា​ក្រុម ដូច​ជា ពែង និង​ចាន។ល។
  3. ពួកគេ​ចាប់ផ្ដើម​វាស់វត្ថុ​ដែល​ពួកគេ​កំពុង​ប្រើ ដូចជា​ខ្សែ​ស្បែក​ជើង ឬ​ប្រវែង​ជើង​របស់​គេ​ជា​ដើម​។
  4. ពួកគេ​យល់​នូវ​ពាក្យ​បង្ហាញ​ទិស (លើ ក្រោម ឆ្វេង ស្ដាំ មុខ ក្រោយ) និង​ពាក្យ​បង្ហាញ​រូប​រាង​ (មូល ត្រីកោណ)។
  5. ពួកគេ​ចាប់​ផ្ដើម​ដឹង​​​ថា​យើង​ប្រើ​ញាណ​ទាំង​អស់​របស់​យើង​ដើម្បី​សិក្សា​ពី​បរិស្ថាន​ជុំ​វិញ​ដូច​ជា​ ការ​សម្គាល់​សត្វ ឬ​ការ​ស្ដាប់​ឮ​សំឡេង​ខ្យល់​បក់​ថា​វា​មាន​ប្រភព​មក​ពី​ណា​ជាដើម។
  6. ពួកគេ​ប្រើ​វត្ថុ​សិល្បៈ​ដើម្បី​បង្កើត​វត្ថុ​អ្វី​មួយ​ដែល​ជំនួស​ឱ្យ​ការ​លេង​វត្ថុ​ទាំង​នោះ។


តើ​អ្នក​អាច​ធ្វើអ្វី​បាន​ខ្លះ​នៅ​ផ្ទះ​ដើម្បី​ជួយ​ពួកគេ​ឱ្យ​អភិវឌ្ឍ​ជំនាញ​ទាំង​នេះ?

  1. សួរ​សំណួរ​បង្ហាញ​ពី​បរិមាណ​ដូចជា “តើ​មាន​មើម​ការ៉ុត​ប៉ុន្មាន​នៅ​ក្នុង​ចាន?” ឬ “តើ​កូន​ត្រូវ​ដើម​ប៉ុន្មាន​ជំហាន​ពី​ឡាន​ទៅ​ដល់​មាត់​ទ្វារ​ថ្នាក់​រៀន?”
  2. ឱ្យ​កូនៗ​ជួយ​រៀប​ចំ​ស្រោម​ជើង​ដែល​មាន​គូ និង​បែង​ចែង​សម្លៀក​បំពាក់​តាម​ប្រភេទ​សម្រាប់​សមាជិក​នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ​ដើម្បី​បោក​សម្អាត។
  3. ប្រើ​សំណួរ​សួរ​ចោទ “អ្នកណា​មាន​ដៃ​ធំ​ជាង​គេ?” ឬ “អ្នកណា​មាន​កម្ពស់​ទាប​ជាង​គេ?” ជា​ដើម​។
  4. លេង​ហ្គេម​ស្វែង​រក​កំណប់ ហើយ​ឱ្យ​ផែន​ទី​បង្ហាញ​ទិស​ដល់​ពួក​គេ​ក្នុង​ការ​ស្វែង​រក ដោយ​ប្រើ​ពាក្យ​បង្ហាញ​ទិស​ដូច​ជា នៅ​ខាង​ក្នុង នៅ​ខាង​ក្រោយ ឬ​នៅ​ខាង​ក្រោម​ជា​ដើម។ល។
  5. ចាក់​បំពេញ​ដប​ប្លាស្ទិច​ដោយ​ប្រើ​ដី​ខ្សាច់ អង្ករ គ្រាប់​ក្រួស ស្លាប​បក្សី និង​វត្ថុ​ផ្សេងៗ​ទៀត ហើយ​ក្រឡុក​ដប​នោះ​ដើម្បី​ប្រៀប​ធៀប​សំឡេង។
  6. ធ្វើ​កិច្ចការ​ជាមួយ​កូនៗ​ដោយ​បង្កើត​នូវ​រូប​ភាព​ជា​ផ្ទាំង គូរ​គំនូរ ឬ​ស្មូន​ក្អម​ឆ្នាំង​ជា​ដើម៕

អត្ថបទដើម៖ Brain Development (Preschool, 3 - 5 Years)

សាលា​អន្តរជាតិ លីបឺធី ទទួល​បង្រៀន​សិស្ស​ចាប់​ពី​អាយុ ១ ឆ្នាំ​កន្លះ​ឡើង​ទៅ និង​មាន​ថ្នាក់​សិក្សា​ចាប់​ពី​ថ្នាក់​ថែទាំ​កុមារ​តូច (Nursery) ដល់​ថ្នាក់​បឋម​សិក្សា​ថ្នាក់​ទី ៦ ជា​ភាសា​អង់គ្លេស និង​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប ដល់​បឋម​សិក្សា​ថ្នាក់​ទី ៦ ជា​ភាសាខ្មែរ។ ព័ត៌មាន​លម្អិត សូម​ទាក់ទង​មក​កាន់​លេខ​ទូរស័ព្ទ 095712165។

ការអភិវឌ្ឍខួរក្បាលរបស់កុមារក្នុងវ័យ ១ ដល់ ៣ ឆ្នាំ

on Friday, 27 April 2018. Posted in Parenting Tips, Activities

f5c8d356 6b4a 4a9b a682 1da554a123cf landscape small

By Richard Brodie

ជាធម្មតា នៅ​ក្នុង​វ័យ​កុមារ រាល់​ឆ្នាំសុទ្ធ​តែ​មាន​ដំណាក់កាល​លំបាក ហើយ​កាន់​តែ​លំបាក​ពី​មួយ​ឆ្នាំ​ទៅ​មួយ​ឆ្នាំ ព្រោះ​ក្នុង​វ័យ​នេះ​កុមារ​ចាប់​ផ្ដើម​មាន​សមត្ថភាព ភាព​ជឿជាក់ និង​មាន​អារម្មណ៍​ថា​អាច​ដោះស្រាយ​ជាមួយ​នឹងភាព​ប្លែក​ផ្សេងៗ​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​បន្ទាប់​ទៀត។

ប៉ុន្តែ វា​ពិបាក​ក្នុង​ការ​បដិសេធ​នឹង​ការ​សន្មត់​នេះ​ដែល​ក្នុង​រយៈ​ពេល​បី​ឆ្នាំ​ដំបូង​នៃ​ជីវិត​របស់​ពួកគេ គឺ​ជា​ពេល​ដ៏​ពិបាក​បំផុត។ ប្រសិន​បើ​មិន​មាន​ហេតុផល​ផ្សេង​ក្រៅ​ពី​ការ​ពិត​ដែល ៧៥ ភាគ​រយ​នៃ​ការ​លូតលាស់ និង​ការ​អភិវឌ្ឍ​របស់​ខួរ​ក្បាល​តែងតែ​កើត​មាន​ឡើង​នៅ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​នោះ។ សំខាន់​ជាង​នេះ​ទៀត​នោះ នៅ​ក្នុង​រយៈ​ពេល ៣ ឆ្នាំ ឆ្នាំទី ២ និង​ឆ្នាំ ទី ៣ មាន​ភាព​ខុស​ប្លែក​ពី​ឆ្នាំទី ១ ដែល​ឪពុក​ម្ដាយ​ត្រូវ​តែ​ចាប់​ផ្ដើម​ការ​ហ្វឹកហាត់​ភាព​វៃ​ឆ្លាត​ក្នុង​ការ​ចិញ្ចឹម​បី​បាច់​ពួក​គេ។ នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​ដំបូង កុមារ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ដំណាក់​កាល​ពាក់​កណ្ដាល​បង្ក​កំណើត ដែល​ត្រូវ​មាន​ការ​ថែរក្សា​ឱ្យ​បាន​ដិត​ដល់។ នៅក្នុង​ដំណាក់​កាល​នេះ​ការ​ថែ​រក្សា​ដោយ​សាមញ្ញ​ត្រូវ​បាន​ប្រើ ដែល​មាន​ដូច​ជា​ការ​បំបៅ ផ្ដល់​ចំណី ការ​ការពារ និង​ការ​ផ្ដល់​ក្ដី​ស្រឡាញ់ គឺគ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់​ពួកគេ។ ប៉ុន្តែ នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំទី ២ និងទី ៣ ទារក​តូច​នោះ​បាន​ក្លាយ​ពី​សរីរាង្គ​មួយ​ដែល​ស្ថិត​នៅក្នុង​ពាក់​កណ្ដាល​លូតលាស់​នោះ​ អាច​គិត និង​មាន​អារម្មណ៍​ដូច​មនុស្ស​ទូទៅ។ កិច្ចការ​ទាំង​នេះ​ត្រូវ​ការ​ការ​ទាមទារ​ចាំ​បាច់​ពី​ឪពុក​ម្ដាយ​ដែល​ត្រូវគិត​ពី​អ្វី​ដែល​ពួកគេ​កំពុង​ធ្វើ។

សម្រាប់​ឪពុកម្ដាយ​របស់​កុមារ​តូច​វិញ វា​ពិត​ជា​សំខាន់​ក្នុង​ការ​យល់​ពី​ការ​លូតលាស់​នៃ​ខួរ​ក្បាល​ផ្អែក​លើ​អ្វី​ជា​ច្រើន​លើស​ពី​ការ​គ្រាន់​តែ​ផ្ដល់​សារធាតុ​ចិញ្ចឹម​ដែល​ខួរ​ក្បាល​ទទួល​បាន​នៅ​ក្នុង​ចលនា​ឈាម​រត់។ ក្នុង​ការ​សិក្សា​ដែល​រាប់​មិន​អស់​នោះ​បង្ហាញ​ថា ការ​អភិវឌ្ឍ​ខួរ​ក្បាល​ពិត​ប្រាកដ គឺ​ជា​ការ​បង្កើន​បរិយាកាស​រស់​នៅ​របស់​កូន​ដោយ​មាន​ទាំង​ការ​បណ្ដុះ​នូវ​ភាព​វៃ​ឆ្លាត និង​អារម្មណ៍។ តើ​វា​ពិត​ជា​មាន​សារ​សំខាន់​មែន​ឬ​ដែល​ត្រូវ​ផ្ដល់​នូវ​បរិយាកាស​បែប​នោះ​ដល់​កូន? អ្នក​ត្រូវ​គិត​ថា ទារក​តូច​នេះ​នឹង​ក្លាយ​ជាមនុស្ស​ធំ​ពេញ​វ័យ​ ហើយ​នឹង​ក្លាយ​ជា​សមាជិក​មួយ​រូប​ក្នុង​សង្គម និង​គ្រួសារ​របស់​យើង ដូចនេះ វា​គឺ​ជា​រឿង​សំខាន់​បំផុត​ដែល​យើង​ត្រូវ​ផ្ដល់​ឱ្យ​ពួក​គេ!

ខាង​ក្រោម​នេះ​ គឺ​ជា​គន្លឹះ​ខ្លះៗ​ដែល​អ្នក​អាច​ប្រើ​ដើម្បី​ជួយ​ឱ្យ​កូនៗ​ដែល​មាន​អាយុ ២ ទៅ ៣ ឆ្នាំ មាន​សុខភាព​ខួរ​ក្បាល​ល្អ៖

  • ការ​អភិវឌ្ឍ​រាង​កាយ៖ អាហារូបត្ថម្ភ​ត្រឹម​ត្រូវ និង​ការ​ធ្វើ​លំហាត់​ប្រាណ។ ពេល​ដែល​ពួក​គេ​ចាប់​ផ្ដើម​បៅ​ទឹកដោះ​ពី​អ្នក ពួកគេ​គួរ​តែ​ទទួល​បាន​នូវ​អាហារូបត្ថម្ភ​ដ៏​ល្អ​បំផុត។ នេះ​មាន​ន័យ​ថា​អ្នក​អាច​ប្រើបន្លែ ឬ​ផ្លែឈើ​ដើម្បី​កិន​ជាទឹក ឬ​ក៏កិន​ធ្វើ​ជាអាហារ​ដែល​អាច​ឱ្យ​កូនតូចៗ​អាច​ទទួល​ទាន​បាន។ លើសពី​នេះ អ្នក​គួរ​តែ​ឱ្យ​ពួកគេ​លេង​ឱ្យ​បាន​ច្រើន មិន​ថា​លេង​នៅលើ​ខ្សាច់ ទោង​កម្សាន្ត ​ឬ​រត់​លេង​ជាមួយ​នឹង​ក្មេង​ដទៃ​ទៀត​នោះ​ទេ។
  • ការ​អភិវឌ្ឍ​ការ​សិក្សា​រៀន​សូត្រ៖ ការ​បង្រៀន និង​លេង។ ប្រសិន​បើ​វា​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ត្រឹម​ត្រូវ​ នោះ​បទពិសោធន៍​នៃ​ការ​រៀន និង​លេង​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ដល់​កុមារ​ផង​ដែរ។ គ្រប់​យ៉ាង​ហាក់​ដូច​ជា​គួរ​ឱ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍​សម្រាប់​កុមារ។ ការ​សិក្សា​ក្នុង​ការស្វែង​យល់​ពី​អក្សរ​នៃអក្ខរ​ក្រម​ណា​មួយ​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​ពណ៌ លេង​ដី​ខ្សាច់ជា​ដើម។
  • ការ​អភិវឌ្ឍ​ផ្នែក​អារម្មណ៍៖ ការ​ស្រឡាញ់ និង​ការ​ទទួល​ក្ដី​ស្រឡាញ់​ពី​អ្នក​ដទៃ។ មិន​មាន​ចំនួន​កំណត់​ពី​ទំហំ​នៃ​ក្ដីស្រឡាញ់ ឬ​ការ​យក​ចិត្ត​ទុកដាក់​ពី​ឪពុកម្ដាយ​ដែល​មាន​ចំពោះ​កូន​នោះ​ឡើយ។ សមត្ថភាព​ក្នុង​ការ​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដទៃ​នា​ពេល​អនាគត​របស់​កូន គឺ​អាស្រ័យ​លើ​ក្ដី​ស្រឡាញ់​ដែល​ពួកគេ​បានទទួល​ពី​ឪពុក​ម្ដាយ​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន៕

អត្ថបទដើម៖ Brain Development in the Toddler (Ages One to Three)

វិធី ៦ យ៉ាងជួយឱ្យកូនរៀននៅផ្ទះ

on Tuesday, 27 March 2018. Posted in Parenting Tips, Activities

ការ​រៀន​សូត្រ​របស់​កូន​របស់​អ្នក​មិន​ប្រាកដ​ថា​ត្រូវ​ឈប់​ពេល​ដែល​គេ​បាន​ដើរ​ចេញ​ពី​ថ្នាក់​រៀន​នោះ​ឡើយ​។ មាន​វិធី​ជា​ច្រើន​ដែល​អាច​ឱ្យ​ពួក​គេ​រីករាយ​ផង និង​រៀន​សូត្រ​បន្ថែម​នៅ​ផ្ទះ​ផង។ ខាង​ក្រោម​នេះ​គឺ​ជា​វិធី ៦ យ៉ាង​ដែល​ជួយ​ឱ្យ​កូន​របស់​អ្នក​អាច​រៀន​នៅ​ផ្ទះ​ដោយ​មិន​ដឹង​ខ្លួន។

mother daughter reading 624x415

1 ហ្គេមកុំព្យូទ័រ ឬឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យាបែបសិក្សា

តើ​កូន​របស់​អ្នក​តែង​តែ​សុំ​ប្រើ iPad ប៉ុន្តែ​អ្នក​ដូច​ជា​ស្ទាក់ស្ទើរ​ក្នុង​ការ​ឱ្យ​ពួក​គេ​ប្រើ​វា​មែន​ទេ?

ប្រសិន​បើ​អ្ន​ក​កំណត់​ពេល​វេលា​ក្នុង​ការ​ប្រើ ហើយ​ប្រើ​នូវ​កម្មវិធី​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ការ​អប់រំ នោះ​ពួក​គេ​នឹង​អាច​ទទួល​បាន​នូវ​ចំណេះ​ដឹង​បន្ថែម និង​អាច​ទាំង​ជួយ​ឱ្យ​ពួក​គេ​យល់​ដឹង​ក្នុង​មុខវិជ្ជា​សិក្សា​ផ្សេងៗ​ទៀត​ផង​ដែរ។ ប្រសិន​បើ​ពួកគេ​កំពុង​រៀន​អាន នោះ​លោក​អ្នក​ត្រូវ​រក​កម្មវិធី​អាន​ឱ្យ​គេ។

2 អនុញ្ញាតកូនឱ្យអានរឿងនិទានមុនចូលគេងឱ្យអ្នកស្ដាប់

កុមារ​តូចៗ​ចូលចិត្ត​ឱ្យ​គេ​អាន​រឿង​និទាន​ឱ្យ​ស្ដាប់ ជាពិសេស គឺ​មុន​ពេល​ចូល​គេង​តែ​ម្ដង។ ឥឡូវ​ដល់​វេន​ពួកគេ​ត្រូវ​អាន​សៀវភៅ​ឱ្យ​អ្នក​ស្ដាប់​វិញ​ម្ដង​ហើយ។

ការ​ឱ្យ​ពួកគេ​អាន​រឿង​មិន​ត្រឹមតែ​សំខាន់​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​ពួក​គេពិត​ជា​អាច​រៀន​អាន​យ៉ាង​ប្រាកដ ហើយ​ពួកគេ​ក៏​អាច​​រៀន​ពាក្យ​ជា​ច្រើន​ពី​រឿង​ដែល​ពួក​គេ​បាន​អាន​នោះ​ទៀត​ផង។

ពេល​ដែលពួកគេ​បាន​អាន​សៀវភៅ ត្រូវ​យក​សៀវភៅ​នោះ​មក​ពិភាក្សា ហើយ​ឱ្យ​ពួកគេ​ប្រាប់​អ្នក​ពី​អ្វី​ដែល​ពួក​គេ​បាន​រៀន​ពីវា។

3 ជំរុញការសរសេរ

មាន​វិធី​ជា​ច្រើន​ដែល​អ្នក​អាច​ជំរុញ​ទឹកចិត្ត​កូន​ឱ្យកាន់​ប៊ិក ឬ​ខ្មៅដៃ​សរសេរ​នៅ​ផ្ទះ។ ពួកគេ​អាច​ចាប់​ផ្ដើម​សរសេរ​សំបុត្រ ឬ​បណ្ណ​ជូនពរ​ទៅ​កាន់​បង​ប្អូន​ជាដើម។

សូម​ជំរុញ​ឱ្យ​ពួក​គេ​សរសេរ​សៀវភៅ​កំណត់​ហេតុ ឬ​សរសេរ​រឿង​ដែល​គេ​បាន​ជួប​ប្រទះ ឬ​រឿង​ដែល​ពួក​គេ​និពន្ធ នោះ​ពួកគេ​នឹង​រីករាយ​ក្នុង​ការ​អាន។ មិន​ត្រឹមតែ​អាច​អនុវត្ត​ការ​សរសេរ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​ពួក​គេ​ថែម​ទាំង​អាច​ប្រើ​ការ​ស្រមៃ​មក​សរសេរ​បាន​ទៀត​ផង។

4 សួរសំណួរ

ការ​សួរ​កុមារ​ពី​សំណួរ​អាច​នឹង​មាន​ភាព​ល្អ​ក្នុង​ការ​ភ្ជាប់​ទំនាក់​ទំនង​ជាមួយ​ពួក​គេ និង​ការ​ជួយ​ឱ្យ​ពួកគេ​ឱ្យ​រៀន​ក្នុង​ពេល​តែ​មួយ​ទៀត​ផង។

លោក​អ្នក​អាច​បង្កើត​ជាកម្រង​សំណួរ​ខ្លីៗ​សម្រាប់​ឱ្យ​ពួកគេ​ឆ្លើយ ឧទាហរណ៍៖

  • តើអ្នកណាជាអ្នកបង្កើនអ៊ិនធើណែត?
  • តើប្រទេសកម្ពុជាមានផ្ទៃក្រឡាប៉ុន្មានម៉ែត្រការ៉េ?
  • តើនៅលើពិភពលោកនេះមានទ្វីបប៉ុន្មាន? អ្វីខ្លះ?

5 ផ្លាស់ប្ដូរការលេងនៅខាងក្រៅផ្ទះឱ្យទៅជាការលេងដែលផ្ដល់ចំណេះដឹង

កុមារចូលចិត្ត​លេង​នៅ​ខាង​ក្រៅ​ផ្ទះ ដូច្នេះ សូម​សាក​ល្បង​ប្រែ​ការ​លេង​ឱ្យ​មាន​ប្រយោជន៍។ ខាង​ក្រោម​នេះ គឺ​ជា​គំនិត​ខ្លះៗ​ដែល​លោក​អ្នក​អាច​​ពិចារណា​ក្នុង​ការ​ប្រើ៖

  • ផ្ដល់​​ផ្នែក​មួយ​នៃ​សួន​ច្បារ​របស់​លោក​អ្នក​ដើម្បី​ឱ្យ​គេ​អាច​ដាំ​ដំណាំ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​បាន។ កិច្ចការ​នេះ​នឹងបង្រៀន​ពួកគេ​ពី​ទំនួល​ខុស​ត្រូវ​ក្នុង​ការ​ដាំ​ដំណាំ​ឱ្យ​លូត​លាស់។ វា​ក៏​ជា​ឱកាស​ល្អ​ក្នុង​ការ​បង្រៀន​កុមារ​ពី​ប្រភេទ​ផ្សេងៗ​នៃ​ផ្លែ​ឈើ និងបន្លែ។ បន្ទាប់​មក​ទៀត ពេល​ដែល​បន្លែ​ ឬ​ផ្លែឈើ​ទាំង​នោះ​ធំ​អាច​បេះបាន និង​បង្ហាញ​គេ​ពី​តាំង​ពី​វា​នៅ​ក្នុង​ដី រហូត​ដល់​ត្រូវ​បេះ​យក​ទៅ​ដាក់​ក្នុង​ចាន ឬ​ចម្អិន​សម្រាប់​ធ្វើ​ជា​អាហារ​ជាដើម។
  • ដើរ​រាប់ និង​សម្គាល់​ប្រភេទ​សត្វ ឬ​រុក្ខជាតិ​ដែល​នៅ​ជុំវិញ​ខ្លួន។
  • ស្វែង​រក​របស់​ចាស់ៗ​នៅ​ក្បែរ​ធ្លា​លេង។
  • វាស់​ដើម​ឈើ

6 សាកល្បងការពិសោធន៍វិទ្យាសាស្ត្រងាយៗ

ការ​ធ្វើការ​សាក​ល្បង​ពិសោធន៍​វិទ្យាសាស្ត្រ​ជាមួយ​នឹង​កូន គឺ​ជា​វិធី​មួយ​ដែល​ជួយ​កុមារ​ក្នុង​ការ​ស្វែង​យល់​ពី​វិទ្យាសាស្ត្រ​កាន់​តែ​លឿន និង​រីករាយ៕

ប្រភពអត្ថបទ៖ 6 Sneaky Ways to Help Kids Learn at Home

Contact Us

Address

#168, Street 156
Phnom Penh, Cambodia 
This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it. 
Make appointment or visit school

Telephone

095 712 165 / 023 6312 857

Early Childhood Education

Teacher Training

Teacher training for those who may wish to follow Liberty Education's  curriculum can be arranged by appointment. Please contact the school for more information.