វិធីចិញ្ចឹមកូនឱ្យស្រឡាញ់ការសរសេរ

on Thursday, 14 September 2017. Posted in Parenting Tips, Activities

មាន​ឪពុក​ម្ដាយ​ជា​ច្រើន​ផ្ដោត​លើ​វិធីណា​ដែល​អាច​ឱ្យ​កូន​របស់​ពួកគេ​ចាប់​ផ្ដើម​​អាន​មុន​ដំបូង​បង្អស់​ ​ដោយ​សន្មត់​ថា​ជំនាញ​អក្ខរកម្ម​ផ្សេង​ទៀត ដូចជា​ការ​ស្វែងយល់​​ពី​វេយ្យាករណ៍ ការប្រកប និង​ការ​និយាយ​នឹង​ចាប់​ផ្ដើម​ដោយ​ស្វ័យប្រវត្តិ។ ឪពុក​ម្ដាយ​គួរ​តែ​ចាប់​ផ្ដើម​ណែនាំ​កូនៗ​ពួកគេ​ពី​មូលដ្ឋាន​គ្រឹះ​នៃ​ការសរសេរ​ក្នុង​ពេល​ដែល​ពួកគេ​នៅ​វ័យ​តូចៗ​នៅ​ឡើយ។

GettyImages 581697287 56d79ae95f9b582ad5033932

1. តើក្មេងអាចចាប់ផ្ដើមរៀនសរសេរនៅអាយុប៉ុន្មាន?  

កុមារ​អាច​ចាប់​ផ្ដើម​សរសេរ​​នៅ​ពេល​ដែល​ពួកគេ​បាន​អភិវឌ្ឍ​មូលដ្ឋាន​គ្រឹះ​នៃ​ការ​សិក្សា​អក្សរ​បាន​ខ្លាំង​ និង​មាន​សមត្ថភាព​អាច​សម្គាល់​សំឡេង​បាន ដែល​រួម​បញ្ចូល​នូវ​ចំណេះដឹង​ផ្នែក​សំឡេង (ដំបូង​ កណ្ដាល និង​បញ្ចប់) និង​ទិសដៅ​នៃ​អត្ថបទ (ពី​ឆ្វេង​ទៅ​ស្ដាំ)។ កុមារ​ក៏​អាច​យល់​ថា​អត្ថបទ​ដែល​ពួកគេ​អាន និង​សរសេរ​បញ្ជាក់​ពី​សារ​អ្វី​មួយ។

គ្មាន​រូបមន្ដ​ណាមួយ​បញ្ជាក់​ថា​មនុស្ស​ម្នាក់​ត្រូវ​ចេះ​គ្រប់​មុខ​នោះ​ទេ។ ក្មេង​គ្រប់​រូប​មាន​វិធី​រៀន​ផ្សេងៗ​គ្នា​ ហើយ​នឹង​ត្រៀម​ខ្លួន​នៅ​ក្នុង​ដំណាក់​កាល​ផ្សេង​គ្នា។ អ្នក​មិន​ត្រូវ​ដាក់​សម្ពាធ​ដល់​កូន​ឱ្យ​សរសេរ​មុន​នឹង​ពួក​គេ​ត្រៀម​លក្ខណៈ​ក្នុង​ការ​សរសេរ​ដោយ​ខ្លួន​គេ​នោះ​ឡើយ។ វា​ពិត​ជា​សំខាន់​សម្រាប់​ឪពុក​ម្ដាយ​ដើម្បី​ដឹង​ថា​ការ​បង្កើត​កំហុស​ គឺ​ជា​ផ្នែក​ដ៏​សំខាន់​មួយ​នៃ​ការ​រៀន​សរសេរ ដូច្នេះ កុំ​បង្អាក់​ទឹក​ចិត្ត​កូន​ក្នុង​ការ​ព្យាយាម​នោះ។

2. រវាង​អាន និង​សរសេរ តើ​មួយ​ណា​ត្រូវ​ធ្វើ​មុន?

ជា​ទូទៅ ការ​អាន និង​ការ​សរសេរ​កើត​ឡើង​ក្នុង​ពេល​ដំណាល​គ្នា។ ពេល​ដែល​កុមារ​រៀន​សូរ​ស័ព្ទ​សំឡេង​ដែល​តំណាង​ដោយ​អក្សរ​ណា​មួយ ពួក​គេ​កំពុង​ចាប់​ផ្ដើម​រៀន​អាន​ពាក្យ។

3. តើ​ជំនាញ​មូលដ្ឋាន​គ្រឹះ​ណា​ខ្លះ​ដែល​ចាំ​បាច់​សម្រាប់​ការ​សរសេរ?

ចំណុច​ទី ១ ដែល​ត្រូវ​ធ្វើ​នោះ គឺ​ឪពុក​ម្ដាយ​អាន​ឱ្យ​កូន​ស្ដាប់ ឬ​អាន​ជាមួយ​កូន។ ការ​អាន​នេះ​បង្ហាញ​កុមារ​ពី​អត្ថបទ និង​វិធី​ដែល​ពាក្យ​នីមួយៗ​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ក្នុង​ការ​លក្ខខណ្ឌ​ណា​មួយ។ ការ​អនុវត្ត​ការ​ប្រើ​ជំនាញ​នៃ​ការ​ប្រើ​ចលនា​ក៏​មាន​សារ​សំខាន់​ផង​ដែរ ដូចជា​ការ​ចាប់​កាន់​ខ្មៅ​ដៃ​សរសេរ​ឱ្យ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ។ កុមារ​ត្រូវ​តែ​អភិវឌ្ឍ​សមត្ថភាព​នៃ​ការ​ប្រើប្រាស់​ខ្មៅដៃ​ដើម្បី​ចាប់​ផ្ដើម​សរសេរ​អក្សរ ឬ​ពាក្យ។

4. តើមានវិធីអ្វីខ្លះក្នុងការលើកទឹកចិត្តកុមារឱ្យចូលចិត្តសរសេរ?

ការ​ផ្ដល់​បទ​ពិសោធន៍​ដ៏​គួរ​ឱ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍ គឺ​ពិត​ជា​សំខាន់​ក្នុង​ការ​ជួយ​កូនៗ​ចេះ​បំផុស​ការ​ស្រមើ​ស្រមៃ និង​គំនិត​ថា​ត្រូវ​សរសេរ​ពី​អ្វី។ ជាឧទាហរណ៍ អ្នក​អាច​រៀប​ចំ​គម្រោង​ទៅ​លេង​សួន ឬ​ឆ្នេរ​សមុទ្រ​ ហើយ​និយាយ​ជាមួយ​ពួក​គេ​ថា​តើ​ពួក​គេ​បាន​ស្រមៃ​ឃើញ​អ្វីខ្លះ និង​តើ​ការ​ស្រមើ​ស្រមៃ​នោះ​ធ្វើ​ឱ្យ​ពួក​គេ​មាន​អារម្មណ៍​យ៉ាង​ណា? បង្ហាញ​កូនៗ​ពី​ពាក្យ​ថ្មី​ដើម្បី​ជួយ​ពួក​គេ​ក្នុង​ការ​ពណ៌នា​ពី​អ្វី​ដែល​ពួក​គេ​បាន​ជួប​ប្រទះ និង​លើក​ទឹកចិត្ត​ពួក​គេឱ្យ​ប្រើ​ពាក្យ​ទាំង​នោះ​ទៅ​សរសេរ​បើ​សិន​ជា​ពួក​គេ​ត្រៀម​ខ្លួន​ក្នុង​ការ​សរសេរ​ហើយ​នោះ។

ក្នុង​នាម​ជា​ឪពុក ឬ​ម្ដាយ អ្នក​គួរ​តែ​ធ្វើ​ជា​គំរូ​ក្នុង​ការ​សរសេរ​នៅ​ផ្ទះ​ជាមួយ​កូន។ ឱ្យ​ពួក​គេ​មើល​អ្នក​សរសេរ​ ហើយ​ពន្យល់​ថា​អ្នក​បាន​សរសេរ​អ្វី​ខ្លះ។ ឧទាហរណ៍ បង្ហាញ​ពួក​គេ​នូវ​បញ្ជី​គ្រឿង​ទេស​ដែល​ត្រូវ​ទិញ ឬ​ក៏​អាន​អត្ថបទ​ផ្នែក​ណា​មួយ​នៃ​កំណត់​ត្រា​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​អ្នក។ សម្រាប់​កុមារ​ដែល​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​សរសេរ​នូវ​ប្រយោគ​សាមញ្ញៗ អ្នក​ត្រូវ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ពួក​គេ​ឱ្យ​ព្យាយាម​សរសេរ​ជា​កំណត់​ត្រា​ប្រចាំ​ថ្ងៃ។ ពួក​គេ​មិន​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​សរសេរ​ដូច​តែង​សេចក្ដី​វែងៗ​នោះ​ទេ គឺ​គ្រាន់​តែសរសេរ​អត្ថបទ​ពីរ​បី​ប្រយោគ​ដើម្បី​បរិយាយ​ពី​ព្រឹត្តិការណ៍​ដែល​គួរ​ឱ្យ​ចង​ចាំ​របស់​ពួក​គេ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ៕

អត្ថបទដើម  How to Raise a Child Who Loves Writing

សារសំខាន់នៃការសិក្សាអក្សរ និងលេខនៅថ្នាក់អប់រំកុមារតូច

on Thursday, 14 September 2017. Posted in Activities

Lyda and block math n letter

តើ​ការ​សិក្សា​អក្សរ និង​លេខ​មាន​ជាប់​ពាក់ព័ន្ធ​អ្វី​នឹង​កុមារ​តូចៗ?

យើង​ធ្លាប់​គិត​ដល់​ការ​សិក្សា​អក្សរ​ដែល​មាន​ជំនាញ​ដូចជា អាន និង​សរសេរ​នៅ​ពេល​ដែល​កូនៗ​របស់​យើង​ត្រៀម​ខ្លួន​រួចរាល់​ក្នុង​ការ​រៀន។ បច្ចុប្បន្ន យើង​ទាំងអស់គ្នា​សុទ្ធតែ​យល់​ការ​សិក្សា​អក្សរ​ក្លាយ​ជា​ផ្នែក​មួយ​សំខាន់​ក្នុង​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​ដំបូង​របស់​ក្មេង​តូចៗ ដូចជា​ពួក​គេ​អាច​ស្គាល់​នូវ​អ្វី​ដែល​ពួក​គេ​ឮ អ្វី​ដែល​ពួកគេ​អាច​មាន​អារម្មណ៍​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ពី​អ្នក​ជុំវិញ​ខ្លួន ពួកគេ​អាច​រៀន​ទន្ទេញ ឬ​ថា​តាម​អ្វី​ដែល​ពួកគេ​បាន​ឮ ហើយ​បន្ទាប់​មក​ទៀត​នឹង​រៀន​តាម​សៀវភៅ រឿង​និទាន ទូរទស្សន៍ ឬ​តាម​រយៈ​ការ​ប្រាស្រ័យ​ទាក់​ទង​តាម​បច្ចេកវិទ្យា​នានា។   

ការ​ស្ដាប់ ការ​មើល និង​ការ​និយាយ​អំពី​រូបភាព និង​ការ​គូរ​សញ្ញា​សម្គាល់​នៅ​លើ​ដី​ខ្សាច់ ឬ​ក្រដាស គឺ​ជា​ជំនាញ​នៃ​ការ​សិក្សា​អក្សរ​ដំបូង។ តន្រ្តី និង​ភ្លេង គឺ​ជាផ្នែក​មួយ​នៃ​ការ​រស់​នៅ​របស់​យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​ ហើយវា​ក៏​មាន​សារសំខាន់​ផង​ដែរ​នៅ​ក្នុង​ការអភិវឌ្ឍ​ជំនាញ​សិក្សា​អក្សរ និង​លេខ​ដំបូង។

ការ​សិក្សា​លេខ គឺជា​ការសិក្សា​ដែល​លើស​ពី​ការ​ចេះ​ត្រឹមតែ​បូក ដក គុណ ចែក និង​ការ​ប្រើ​លេខ។ ក្នុង​ការ​សិក្សា​​វ័យ​តូចៗ ការ​អភិវឌ្ឍ​ការ​សិក្សា​លេខ ឬ​គណិតវិទ្យា​ជាប់​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​ទារក​ដែល​អាច​ឮ​ការ​ប្រើ​គណិតវិទ្យា​នៅ​ក្នុង​ការ​លេង​របស់​ពួកគេ​ដោយ​មាន​ការ​ច្រៀង​ចម្រៀង​លេខ ចម្រៀង​ដែល​មាន​ពាក្យ​ទាក់​ទង​នឹង​ការ​រៀប​ចំ ការ​វាស់ ឬ​ការ​ប្រៀប​ធៀប ដែល​ទាំង​នេះ​សុទ្ធ​តែ​ជា​ជំនាញ​គណិតវិទ្យា​ដំបូង​ដែល​យើង​គួរ​ជំរុញ​កូនៗ​ឱ្យ​អភិវឌ្ឍ​វា។

ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ការ​សិក្សា​អក្សរ និង​លេខ​នៅ​វ័យតូចៗ​មាន​សារ​សំខាន់?

កុមារ​ដែល​មិន​រៀន​អាន សរសេរ និង​ធ្វើ​ទំនាក់ទំនង​ឱ្យ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​នៅ​កម្រិត​សិក្សា​ដំបូង​ទេ​នោះ​ ពួក​គេ​ច្រើន​តែ​ឆាប់​បោះ​បង់​ការ​សិក្សា​ចោល អាច​នឹង​គ្មាន​ការងារ​ធ្វើ​នា​ពេល​អនាគត ឬ​ទទួល​បាន​ការ​ងារ​ដែល​មាន​ជំនាញ​ទាប (ឧ. កម្មករ) មាន​សុខភាព​ផ្លូវ​អារម្មណ៍ និង​ផ្លូវ​កាយ​ខ្សោយ និង​អាច​ឈាន​ទៅ​ដល់​ការ​រស់​នៅ​ក្នុង​ជីវភាព​ក្រីក្រ​លំបាក ឬ​ក៏​អាច​ប្រព្រឹត្ត​បទ​ឧក្រិដ្ឋ និង​ជាប់​គុក​ជា​ដើម។ 

ភាព​ពិបាក​នៃ​ការ​សិក្សា​អក្សរ​ផ្សារ​ភ្ជាប់​ទៅ​ដល់​ការ​គេច​សាលា ឬ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ប្រាស​ចាក​សីលធម៌​សង្គម​ដូច​ជា​សេព​គ្រឿង​ស្រវឹង ឬ​ប្រើ​ថ្នាំ​ញៀន​ជា​ដើម ចំណែក​ឯ​សុខភាព​វិញ​ក៏​មាន​ការ​ប្រឈម​នឹង​បញ្ហា​ខ្លាំង​ និង​អាច​មាន​សុខភាព​ទ្រុឌទ្រោម​ជា​ដើម។ ផល​ប៉ះពាល់​ក្នុង​សង្គម​នេះ​មិន​ត្រឹម​តែ​ប៉ះពាល់​ដល់​សេដ្ឋកិច្ច​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​ថែម​ទាំង​បង្ក​ផល​អវិជ្ជមាន​ដល់​សមិទ្ធិផល​របស់​កុមារ​ក្នុង​ការ​រស់​នៅ​ជា​មនុស្ស​ដ៏​មាន​សក្ដានុពល​ពេញ​លេញ​នោះទៀត​ផង។ 

ការ​អភិវឌ្ឍ​ទំនាក់​ទំនង និង​ជំនាញ​នៃ​ការ​ប្រើ​ភាសា​និយាយ​របស់​កុមារ​អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​ពួក​គេ​មាន​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា និង​មាន​សមត្ថភាព​ក្នុង​ការ​អភិវឌ្ឍ​គំនិត និង​ភាសា​គណិតវិទ្យា​បាន​ឆាប់​រហ័ស។

ជា​ធាតុផ្សំ​នៃ​ការ​អប់រំ​ជា​លក្ខណៈ​មូលដ្ឋាន​សម្រាប់​ការ​សិក្សា​ដ៏​យូរ​អង្វែង ជំនាញ​អក្សរ ឬ​ភាសា គឺជា​គន្លឹះ​មួយ​ដែល​អាច​ពង្រឹង​សមត្ថភាព​របស់​មនុស្ស និង​ការ​ទទួល​បាន​សិទ្ធិ​នានា​ជាច្រើន​ទៀត។ សរុប​មក អក្សរ ឬភាសា និង​លេខ ឬ​គណិតវិទ្យា​នាំ​យក​នូវ​អត្ថប្រយោជន៍​យ៉ាង​ច្រើន​មិន​ត្រឹម​តែ​ដល់​ខ្លួន​អ្នក​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​ថែម​ទាំង​ដល់​គ្រួសារ និង​សង្គមជាតិ​ទាំង​មូល​ផង​ដែរ៕

យោងតាម៖ French, G (2012) Early Literacy and Numeracy Matters: Enriching Literacy and Numeracy Experiences in Early Childhood. Dublin: Barnardos.

English version: The importance of literacy and numeracy in early childhood

ហេតុអ្វីបានជាការទាក់ទាញកុមារឱ្យសិក្សាវិទ្យាសាស្ត្រពិតជាមានសារសំខាន់?

on Friday, 08 September 2017. Posted in Activities

educatingkidsthroughscience

តាម​រយៈ​ប្រសាសន៍​របស់​លោក Steve Spangler ដែល​ជា​គ្រូ​បង្រៀន វាគ្មិន អ្នក​និពន្ធ និង​អ្នក​ឈ្នះពាន​រង្វាន់​ក្នុង​កម្មវិធី​ទូរទស្សន៍ Emmy៖ “សម្រាប់​សិស្ស​វ័យ​ក្មេងៗ វិទ្យាសាស្ត្រ​គ្រាន់​តែ​ជា​ផ្នែក​បន្ថែម​មួយ​នៃ​ជីវិត​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​ពួកគេ​ប៉ុណ្ណោះ។ យើង​មិន​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​បង្រៀន​កុមារ​តូចៗ​ក្នុង​ការ​ឆ្ងល់ ​ស្រាវជ្រាវ ឬ​រុករក​តាម​រយៈ​ការ​លេង​ទេ ព្រោះ​ពួក​គេ​បាន​ធ្វើ​វា​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​រួច​ទៅ​ហើយ។”

ការ​អាន និង​មូលដ្ឋាន​នៃ​គណិត​វិទ្យា​ គឺ​ជា​ជំនាញ​សិក្សា​ដំបូង​សម្រាប់​ការ​អប់រំ​កុមារ​តូច​ក្នុង​ហេតុ​ផល​ជាក់​លាក់​មួយ​ចំនួន។ ខណៈ​ការ​អាន និង​គណិតវិទ្យា​មិនមែន​ជា​បញ្ហា​នោះ​ទេ​សម្រាប់​ពួក​គេ តែ​កង្វះ​ការ​សិក្សា​វិទ្យាសាស្ត្រ​អាច​បង្កើត​ជា​ឱនភាព ឬ​គម្លាត​មួយ​ដែល​ផ្ដល់​ផល​វិបាក​ដល់​ជីវិត​របស់​ពួក​គេ​នា​ពេល​អនាគត ជា​ពិសេស​សម្រាប់​សិស្ស​ដែល​មិន​មាន​ការ​សិក្សា​បន្ថែម​នៅ​ផ្ទះ។ ដូច​នេះ​ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​វា​មាន​សារ​សំខាន់​សម្រាប់​ពួក​យើង​ក្នុង​ការ​សម្គាល់​គម្លាត​នោះ ហើយ​នឹង​ធ្វើ​ការ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​នានា​ក្នុង​ការ​អប់​រំ​ផ្នែក​វិទ្យាសាស្រ្ត​លើ​កុមារ​តូចៗ? ខាង​ក្រោម​នេះ​ជា​វិធី​មួយ​ចំនួន​ដែល​លោក​អ្នក​អាច​ពិចារណា​ដើម្បី​ធ្វើ​ឱ្យ​កុមារ​អាច​ទទួល​យក​ការ​សិក្សា​វិទ្យាសាស្ត្រ​បាន។

  1. កុមារ​តូច​កើត​មក​ដើម្បី​រៀន៖ ពេល​ដែល​អ្នក​ចំណាយ​ពេល​ពីរ​បី​ម៉ោង​ជាមួយ​នឹង​ក្មេងៗ​ដែល​កំពុង​សិក្សា​​ថ្នាក់​បឋម​សិក្សា អ្នក​នឹង​ទទួល​បាន​នូវ​សំណួរ​ជា​ច្រើន​ដែល​ពួក​គេ​ឆ្ងល់​ដូច​ជា “ហេតុអ្វី​បាន​ជា​មេឃ​មាន​ពណ៌​ខៀវ?” “ហើយ​ធ្វើ​ម៉េច​ទើប​អាច​ទៅ​ដល់​វា​បាន?” ជា​ដើម។ សម្រាប់​សិស្ស​ដែល​មាន​វ័យ​កំពុង​លូត​លាស់​វិញ ការ​សិក្សា​មិនមែន​ជា​អ្វី​ដែល​កើត​ឡើង​តែ​ពី​ជញ្ជាំង​ទាំង​បួន​របស់​សាលា​ទៀត​ឡើយ។ ពួក​គេ​ចាប់​ផ្ដើម​យល់​ថា ការ​សិក្សា គឺ​ជា​ជីវិត។ ជុំ​វិញ​ខ្លួន​ពួក​គេ​សុទ្ធ​តែ​ជា​ចម្ងល់ ហើយ​ពួក​គេ​នឹង​មិន​ខ្លាច​ក្នុង​ការ​សួរ “របៀប​ណា?” និង “ហេតុ​អ្វី?” ឡើយ។ នៅ​ពេល​ដែល​យើង​មិន​បាន​ចំណាយ​ពេល​លើ​វិទ្យាសាស្ត្រ​ក្នុង​ឆ្នាំ​មុនៗ​ទេ​នោះ ពួក​យើង​នឹង​បាត់​ព័ត៌មាន ហើយ​ក្មេងៗ​ទាំង​នោះ​បាន​ត្រៀម​ខ្លួន​រួច​ទៅ​ហើយ​ក្នុង​ការ​សួរ​សំណួរ​នានា​ក្នុង​រយៈ​ពេល​ដែល​យើង​មិន​បាន​សិក្សា​ពី​វិទ្យាសាស្ត្រ​នោះ។ ដូច្នេះ យើង​គួរ​តែ​ក្ដាប់​យក​ពេល​វេលា​នេះ​ដើម្បី​ស្វែង​យល់​ពី​វិទ្យាសាស្ត្រ​ដើម្បី​ផ្ដល់​ចម្លើយ​ត្រឹមត្រូវ​នៅ​ពេល​ដែល​មាន​ការ​សួរ​ពី​ពួក​គេ។
  2. កុមារ​តូច​ត្រៀម​ខ្លួន​ធ្វើ​ជា​អ្នក​សិក្សា និង​អនុវត្ត៖ ការ​សិក្សា​តាម​លក្ខណៈ​គម្រោង​ក្នុង​ការ​អនុវត្ត​សកម្មភាព​អ្វី​មួយ។ មិន​ត្រឹម​តែ​កុមារ​តូច​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ​ដែល​ចង់​ប្រឡូក​ក្នុង​ការ​លេង ប៉ុន្តែ​ពួកគេ​ក៏​អាច​រៀន​បាន​យ៉ាង​រហ័ស​ពី​ការ​លេង​នោះ។ ការ​សិក្សា​តាម​រយៈ​ការ​លេង គឺ​ជា​ឱកាស​ដ៏​ល្អ​សម្រាប់​សិស្ស​ដែល​ចូលចិត្ត​រៀន​ដោយ​ប្រើ​សកម្មភាព​នានា​ជាង​ការ​សិក្សា​តាម​មេរៀន​ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​ពិសោធន៍​មេរៀន​វិទ្យាសាស្ត្រ​ដូចជា​ការ​សិក្សា​ពី​ហេតុ និង​ផល។
  3. វិទ្យាសាស្ត្រ​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​កុមារ​តូចៗ​អភិវឌ្ឍ​បំណិន​ជីវិត៖ យោង​តាម​គេហទំព័រ School A to Z បាន​ចុះ​ផ្សាយ​ថា “វិទ្យាសាស្ត្រ​បាន​រួម​បញ្ចូល​នូវ​ការ​និយាយ​ជាមួយ​អ្នក​ដទៃ និង​ការ​ស្ដាប់​អ្នក​ដទៃ ដែល​នេះ​ជា​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាព​អត់​ធ្មត់​របស់​កុមារ ហើយ​ពេល​វេលា​របស់​អ្វី​ដែល​ទាក់​ទង​នឹង​វិទ្យាសាស្ត្រ​មិន​កើត​ឡើង​នៅ​ពេល​យប់​ជ្រៅ​នោះ​ឡើយ។” ការ​សិក្សា​វិទ្យាសាស្ត្រ​តម្រូវ​ឱ្យ​មាន​ទំនាក់​ទំនង ការ​តស៊ូ ការ​រៀបចំ និង​ការ​ចូល​រួម​ក្នុង​សកម្មភាព​នានា ហើយ​សកម្មភាព​ទាំង​នេះ​សុទ្ធ​តែ​ជា​ជំនាញ​ដែល​អ្នក​អប់រំ​កុមារ​តូចៗ​បាន​បណ្ដុះ​សិស្ស​របស់​ពួក​គេ។ លើស​ពី​នេះ ជំនាញ​ទាំង​នេះ​អាច​អភិវឌ្ឍ​បាន​តាម​រយៈ​ការ​សិក្សា​វិទ្យាសាស្រ្ត ហើយ​ដើម្បី​ឱ្យ​កុមារ​មាន​ការ​សិក្សា​កាន់​តែ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព ហេតុ​អ្វី​ក៏​អ្នក​មិន​ចាប់​ផ្ដើម​ជួយ​ពួក​គេ​ក្នុងការ​សិក្សា និង​អនុវត្ត​ទម្លាប់​យល់​ដឹង​ពី​វិទ្យាសាស្ត្រ​ក្នុង​កម្មវិធី​សិក្សា?  
  4. ចំណាប់​អារម្មណ៍​របស់​កុមារ​តូច​ក្នុង​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​អាច​មាន​ឥទ្ធិពល​លើ​ជីវិត​របស់​ពួក​គេ​នា​ពេល​អនាគត៖ តាម​រយៈ​សកម្មភាព​ក្នុង​កត្តា​សង្គម និង​កត្តា​ធម្មជាតិ ក្មេងៗ​ចាប់​ផ្ដើម​ស្វែង​យល់​ពី​ខ្លួន​របស់​ពួក​គេ។ ការ​ចាប់​ផ្ដើម​សិក្សា​វិទ្យាសាស្ត្រ​តាំង​ពី​វ័យតូចៗ​បញ្ជាក់​ថា​ការ​ចូល​ចិត្ត​វិទ្យាសាស្រ្ត​មាន​កម្រិត​ខ្ពស់​ពេល​ដែល​ក្មេងៗ​ទាំង​នេះ​ចាប់​ផ្ដើម​អភិវឌ្ឍ​ចំណង់​នៃ​ការ​សិក្សា និង​ការ​យល់​ដឹង​ដោយ​ខ្លួន​ឯង។ ក្រុម​អ្នក​ជំនាញ STEM បាន​ធ្វើ​ការ​កត់​សម្គាល់​ថា ការ​សិក្សា​ស្រាវ​ជ្រាវ​របស់​ពួក​គេ​បាន​រក​ឃើញ​ថា​អំឡុង​ពេល​នៃ​ការ​សិក្សា​ថ្នាក់​បឋមសិក្សា គឺ​ជា​ពេល​ដែល​សិស្ស​ចាប់​ផ្ដើម​កំណត់​ចំណង់​ចំណូល​ចិត្ត​របស់​ពួកគេ​ពី​ការ​សិក្សា​វិទ្យាសាស្រ្ត បច្ចេកវិទ្យា វិស្វកម្ម និង​គណិត​វិទ្យា (STEM) និង​មុខ​របរ​អនាគត​ខ្លាំង​ជាង​ក្មេង​ធម្មតា។ មុខ​វិជ្ជា​វិទ្យាសាស្ត្រ​ក៏​ក្លាយ​ជាមុខ​វិជ្ជា​សំខាន់​មួយ​ក្នុង​ថ្នាក់​បឋម​សិក្សា។” សូម្បី​មាតា​បិតា​សិស្ស​ក៏​អាច​ដឹង​ពី​កង្វះ​ខាត​នៃ​វិទ្យាសាស្ត្រ​ក្នុង​សាលារៀន​របស់​កូន​ពួក​គេ។ បើ​តាម​ការ​បោះឆ្នោត​សំឡេង​ដែល​រៀប​ចំ​ដោយ NPR វិញ​ បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា ស្ទើរ​តែ ¾ នៃ​ឱពុក​ម្ដាយ​សិស្ស​មិន​ជឿ​ថា​កូន​របស់​ពួក​គេ​ទទួល​បាន​ការ​សិក្សា​វិទ្យាសាស្ត្រ​នៅ​សាលា​គ្រប់​គ្រាន់​ឡើយ។ ជាមួយ​នឹង​ចំនួន​កើន​ឡើង​នៃ​ការ​ប្រើ​ប្រាស់ STEM នៅ​កន្លែង​ធ្វើ​ការ កុមារ​ប្រាកដ​ជា​អាច​មាន​ឱកាស​ចាប់​យក​នូវ​មុខ​វិជ្ជា​វិទ្យា​សាស្ត្រ។ ចំណែក​ឯ​ការ​អប់​រំ​កុមារ​តូច​វិញ គឺ​ជា​ពេល​ដ៏​ល្អ​បំផុត​ដើម្បី​ចង្អុរ​ពួក​គេ​ពី​អនាគត​ដ៏​សម្បូរ​បែប​នៃ​ការ​ស្រាវជ្រាវ​វិទ្យាសាស្ត្រ។ ការ​បង្ហាញ​ពី​កង្វះ​ខាត​នៃ​ការ​ស្វែង​យល់​ពី​វិទ្យាសាស្ត្រ​នៅ​ក្នុង​សាលា​បឋម​សិក្សា គឺ​ជា​ពេល​ដ៏ល្អ​បំផុត​ក្នុង​ការ​ចាប់​ផ្ដើម​សិក្សា​វិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា វិស្វកម្ម និង​គណិតវិទ្យា​សម្រាប់​អនាគត​ដ៏​ត្រចះ​ត្រចង់៕        

ប្រភព៖ Why attracting young children to science is important

អ្វីដែលកុមារអាចសិក្សាពីការដាំដំណាំផ្សេងៗ

on Monday, 07 August 2017. Posted in Parenting Tips

មនុស្ស​គ្រប់​វ័យ​អាច​រីករាយ​នឹង​ការ​ដាំ​ដំណាំ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ប៉ុន្តែ​សម្រាប់​កុមារ​មួយ​ចំនួន​នឹង​ទទួល​បាន​ក្ដី​រីករាយ និង​អត្ថប្រយោជន៍​ជាក់​ស្ដែង​មួយ​ចំនួន។ ការ​ដាំ​ដំណាំ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង គឺ​ជា​ជំនាញ​អប់រំ និង​អភិវឌ្ឍ​ថ្មី​មួយ​ដែល​មាន​បញ្ចូ​ល​នូវ៖

Cabbage seedlings by CIFOR

  • ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ចំពោះ​ការ​ថែទាំ​រុក្ខជាតិ ដំណាំ​របស់​ខ្លួន
  • ការ​យល់​ដឹង​ពី​រុក្ខជាតិ ខណៈ​ដែល​ពួក​គេ​រៀន​ពី​ហេតុ និង​ផល (ឧទាហរណ៍ រុក្ខជាតិ​ងាប់​ដោយ​គ្មាន​ទឹក ស្មៅ​ធ្វើ​ឱ្យ​រុក្ខជាតិ និង​ដំណាំ​ខូច)
  • ភាព​ជឿជាក់​លើ​ខ្លួន​ឯង​ដោយ​សម្រេច​នូវ​គោល​ដៅ និង​រីករាយ​ទទួល​ទាន​អាហារ​ពួក​គេ​បាន​ដាំ​ដោយ​ផ្ទាល់
  • ការ​ស្រឡាញ់​ធម្មជាតិ ដែល​ជា​ឱកាស​ក្នុង​ការ​សិក្សា​ពី​បរិស្ថាន​ខាង​ក្រៅ​ដែល​មាន​សុវត្ថិភាព និង​សុខសាន្ត
  • ការ​រុក​រក ដែល​ជា​ការ​សិក្សា​ពី​វិទ្យាសាស្ត្រ​នៃ​រុក្ខជាតិ សត្វ អាកាស​ធាតុ បរិស្ថាន សារធាតុ​ចិញ្ចឹម​ និង​សំណង់​សាមញ្ញៗ
  • សកម្មភាព​រាង​កាយ សំដៅ​លើ​ការ​ធ្វើអ្វី​មួយ​ដោយ​ក្ដី​សប្បាយ​រីករាយ និង​មាន​ផ្លែ​ផ្កា
  • កិច្ច​សហ​ប្រតិបត្តិការ ដែល​មាន​ការ​ចូល​រួម​ពី​មិត្តភក្ដិ ឬ​សមាជិក​ក្រុម
  • ភាព​ច្នៃប្រឌិដ្ឋ ដោយ​ការ​ស្វែង​រក​វិធី​ថ្មីៗ​ប្លែក​ដើម្បី​ដាំ​ដុះ​ដំណាំ​ធ្វើ​ជា​អាហារ
  • សារធាតុ​ចិញ្ចឹម ដោយ​សិក្សា​ពី​ប្រភព​នៃ​អាហារ​ដែល​កំពុង​ទទួល​ទាន៕

ការអប់រំកុមារតូច

on Monday, 17 July 2017. Posted in Parenting Tips, Activities

Chhayhout coloring

ដំណាក់កាល​ដំបូង​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​របស់​មនុស្ស​ទូទៅ​មាន​តាំង​ពី​កំណើត​រហូត​ដល់​អាយុ 8 ឆ្នាំ។ ដោយ​សារ​តែ​ក្នុង​រយៈ​ពេល ៨ ឆ្នាំ​នោះ​ជា​ឆ្នាំ​ដ៏​សំខាន់​សម្រាប់​ការអភិវឌ្ឍ ការ​អប់រំ​សម្រាប់​កុមារ​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដើម្បី​រួម​ចំណែក​ដល់​ការ​អភិវឌ្ឍ​របស់​ពួក​គេ។ ក្នុង​ដំណាក់​កាល​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ក្នុង​វ័យ​កុមារ​នេះ កុមារ​ភាគ​ច្រើន​រៀន​សូត្រ​ពី​សកម្មភាព​សប្បាយ​រីករាយ ឬ​លេង។ យោង​តាម​ការ​ស្រាវជ្រាវ​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា 8 ឆ្នាំ​ដំបូង​នៃ​ជីវិត គឺ​ជា​ពេល​វេលា​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​របស់​មនុស្ស​ដែល​ការ​អភិវឌ្ឍ​ខួរ​ក្បាល​ចាប់​ផ្ដើម​ដំណើរ​ការ។ អាហារូបត្ថម្ភ ការ​ប្រាស្រ័យ​ទាក់ទង​ជាមួយ​អ្នក​នៅ​ជុំ​វិញ​ខ្លួន និង​ការ​អប់រំ​ក្នុង​អំឡុង​ឆ្នាំ​ទាំង​នេះ​មាន​ឥទ្ធិពល​យ៉ាង​ខ្លាំង​ដល់​ការ​អភិវឌ្ឍ​ខួរ​ក្បាល​របស់​កុមារ។ ផ្ទុយទៅ​វិញ​កង្វះ​អាហា​រូបត្ថម្ភ និង​ការ​អប់រំ ជា​ពិសេស កង្វះ​នៃ​ការ​លេង និង​ការ​ធ្វើ​សកម្មភាព​ដែល​ទាក់ទង​នឹង​ការ​​សិក្សា​​អាច​ជះ​ឥទ្ធិពល​អវិជ្ជមាន​ដល់​ការ​អភិវឌ្ឍ​ខួរ​ក្បាល​របស់​កុមារ។ ដូច្នេះ ការ​អប់រំ​កុមារ​ដែល​កុមារ​ទទួល​បាន​អាច​មាន​ផល​ប៉ះពាល់​យូរ​អង្វែង​ក្នុង​ជីវិត​របស់​ពួក​គេ។

Mominic and blocks

យោង​តាម​ការ​ស្រាវជ្រាវ​នា​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ បាន​បង្ហាញ​ថា​ការ​អភិវឌ្ឍ​ខួរ​ក្បាល​ក្នុង​វ័យ​ក្មេង​បាន​ផ្សារ​ភ្ជាប់​ទៅ​នឹង​ការ​អប់រំ ដូច្នេះ ឪពុក​ម្តាយ​គួរ​តែ​ចាប់​ផ្តើម​អប់រំ​កូនៗ​តាំង​ពី​ពួក​គេ​នៅ​មាន​អាយុ​តិច។ ពួកគេ​មិន​គួរ​រង់​ចាំ​រហូត​ដល់​ពួក​គេ​មាន​អាយុ​ចូល​សាលារៀន​នោះ​ទេ។ កុមារ​ដែល​ចាប់​ផ្តើម​ទទួល​ការ​អប់រំ​នៅ​វ័យ​ក្មេង​តែង​ទទួល​បាន​នូវ​បទ​ពិសោធន៍​ផ្នែក​ផ្លូវ​ចិត្ត សង្គម និង​ការ​អភិវឌ្ឍ​ខួរ​ក្បាល។ សំខាន់​ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត ការ​អភិវឌ្ឍ​ខួរ​ក្បាល​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​វ័យ​ក្មេង​មាន​អត្រា​ខ្ពស់​បំផុត។

Menghok

ឪពុក​ម្តាយ​ត្រូវ​យល់​ថា​រយៈ​ពេល ៨ ឆ្នាំ​ដំបូង​នៃ​ជីវិត​កូនៗ គឺ​ជា​ឆ្នាំ​ដ៏​សំខាន់​ក្នុង​ការ​អភិវឌ្ឍ​អត្ត​សញ្ញាណ​របស់​ពួកគេ។ ក្នុង​កំឡុង​ឆ្នាំ​ទាំង​នេះ កុមារ​អភិវឌ្ឍ​អត្ត​សញ្ញាណ​ខ្លួន​ឯង ហើយ​ចាប់​ផ្តើម​បង្កើត​ទំនាក់​ទំនង​។ ជាមួយ​គ្នា​នេះ​ដែរ ពួកគេ​ចាប់​ផ្តើម​អភិវឌ្ឍ​ការ​យល់​ដឹង​អំពី​របៀប​ដែល​ឥរិយាបថ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ដែល​អាច​ប៉ះពាល់​ដល់​ពួក​គេ។ ដូច្នេះ កុមារ​អាច​ទទួល​ការ​អប់រំ​តាម​រយៈ​ការ​លេង និង​សកម្មភាព​ដែល​ទាក់​ទង​នឹង​ការ​អប់រំ។ ដូចគ្នា​នេះ​ដែរ អ្នក​ជំនាញ​ផ្នែក​សិក្សា​ភាគ​ច្រើន​ជឿជាក់​ថា ការ​លេង និង​ការ​ធ្វើ​សកម្មភាព​ដែល​មាន​ការ​សិក្សា​រួម​បញ្ចូល​អាច​ផ្ដល់​ផល​វិជ្ជមាន​ក្នុង​ការ​អភិវឌ្ឍ​ផ្នែក​អារម្មណ៍​របស់​កុមារ។ ដោយ​សារ​តែ​ការ​លេង​តម្រូវ​ឱ្យ​មាន​ការ​ប្រើប្រាស់​សាច់ដុំ​នៃ​រាង​កាយ និង​មុខងារ​ផ្លូវ​ចិត្ត​ច្រើន កុមារ​ក៏​អាច​អភិវឌ្ឍ​ជំនាញ​ជាច្រើន​ផង​ដែរ។ ការ​លេង​ដែល​រួម​បញ្ចូល​ការ​សិក្សា​ក៏​អាច​ជួយ​កុមារ​ក្នុង​ការ​អភិវឌ្ឍ​សីលធម៌ និង​ជំនាញ​សង្គម​ផង​ដែរ៕

អត្ថបទដើម៖ Early Childhood Education

មូលហេតុទាំង ៥ ដែលកុមារីគួរតែលេងកីឡា

on Monday, 10 July 2017.

girlsplayingsport

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ត្រូវ​លេង​កីឡា? អ្នក​ប្រហែល​ជា​និយាយ​ថា​ដើម្បី​ហាត់​ប្រាណ ហើយ​អ្នក​ក៏​អាច​និយាយ​ត្រឹម​ត្រូវ​ដែរ។ ចុះ​ដើម្បី​សប្បាយ​វិញ? នោះ​ក៏​ជា​ការ​ពិត​ម្យ៉ាង​ដែរ។ ប៉ុន្តែ នៅ​មាន​មូល​ហេតុ​ជា​ច្រើន​ទៀត​។ ជាការ​ពិត​ណាស់ យ៉ាង​ហោច​ក៏​មាន​មូល​ហេតុ​ចំនួន ៥ ដែរ ដែល​គួរ​លេង​កីឡា។ យើង​តាម​គ្រឹះស្ថាន​កីឡា​សម្រាប់​ស្រ្តី​បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា កុមារី​ដែល​លេង​កីឡា​ទទួល​បាន​អត្ថ​ប្រយោជន៍​ច្រើន​ជាង​ការ​ដែល​មាន​ត្រឹម​តែ​រាង​កាយ​មាំ​មួន​នោះ។

  1. កុមារី​​ដែល​លេង​កីឡា​តែង​មាន​ការ​សិក្សា​ល្អ​ក្នុង​សាលា​រៀន។ អ្នក​ប្រហែល​ជា​គិត​ថា​អត្តពលកម្ម​នឹង​ត្រូវ​ចំណាយ​ច្រើន​រំខាន​ដល់​ការ​សិក្សា ប៉ុន្តែ ការ​ស្រាវជ្រាវ​បង្ហាញ​ឱ្យ​ដឹង​ថា កុមារី​ដែល​លេង​កីឡា​ច្រើន​តែ​ទទួល​បាន​លទ្ធផល​ការ​សិក្សា​ល្អ​ជាង​កុមារី​ដែល​មិន​លេង​កីឡា​សោះ។ ការ​ហាត់​ប្រាណ​ជួយ​បង្កើន​ការ​សិក្សា ការ​ចង​ចាំ និង​ការ​ផ្ចង់​ស្មារតី​សិក្សា ដែល​អាច​ជួយ​ឱ្យ​កុមារី​ទទួល​បាន​អត្ថ​ប្រយោជន៍​នៅ​ក្នុង​ថ្នាក់​រៀន​របស់​ពួក​គេ។
  2. កុមារី​ដែល​លេង​កីឡា​យល់​ដឹង​ពី​កិច្ច​ការ​​ក្រុម និង​ជំនាញ​កំណត់​គោល​ដៅ។ កីឡា​បង្រៀន​ពី​ជំនាញ​ជីវិត​ដ៏​មាន​តម្លៃ។ ពេល​ដែល​អ្នក​ហ្វឹក​ហាត់​ជាមួយ​គ្រូ​បង្វឹក ឬ​មិត្ត​រួម​ក្រុម ដើម្បី​ឈ្នះ​ហ្គេម និង​សម្រេច​សមិទ្ធិផល​ នោះ​អ្នក​កំពុង​រៀន​ពី​វិធី​ឆ្ពោះទៅ​រក​ភាព​ជោគ​ជ័យ។ ជំនាញ​ទាំង​នោះ​នឹង​អាច​បម្រើ​អ្នក​ឱ្យ​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ពូកែ​ក្នុង​ការងារ និង​ជីវិត​គ្រួសារ។
  3. កីឡា​ល្អ​សម្រាប់​សុខភាព​កុមារី។ បន្ថែម​ទៅ​លើ​ការ​មាន​រាង​សម​សួន និង​រក្សា​ទម្ងន់​ដែល​មាន​សុខភាព​ល្អ​ហើយ​នោះ កុមារី​ដែល​លេង​កីឡា​មិន​ចូលចិត្ត​ជក់​បារី ហើយ​មាន​អត្រា​ទាប​ក្នុង​ការ​កើត​ជំងឺ​មហារី​សុដន់ ឬ​ជំងឺ​ពុក​ឆ្អឹង។
  4. លេង​កីឡា​ជម្រុញ​ឱ្យ​មាន​ជំនឿ​ចិត្ត​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ខ្ពស់។ កុមារី​ដែល​លេង​កីឡា​តែង​មាន​អារម្មណ៍​ល្អ​ចំពោះ​ខ្លួន​ឯង។ តើ​បណ្ដាល​មក​ពី​អ្វី? កីឡា​ជួយ​បណ្ដុះ​ភាព​ជឿ​ជាក់​ពេល​ដែល​អ្នក​ដឹង​ថា​អ្នក​អាច​អនុវត្ត រីក​ចម្រើន​ និង​សម្រេច​គោល​ដៅ​របស់​អ្នក។ កីឡា​ក៏​ជា​សកម្មភាព​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​អារម្មណ៍​ល្អ​ផង​ដែរ ព្រោះ​វា​ជួយ​កុមារី​រក្សា​រូប​រាង រក្សា​ទម្ងន់ និង​បង្កើត​មិត្ត​ថ្មី។
  5. ការ​ហាត់​ប្រាណ​កាត់​បន្ថយ​សម្ពាធ។ ការ​លេង​កីឡា​អាច​កាត់​បន្ថយ​ភាព​តាន​តឹង និង​ជួយ​ឱ្យ​អ្នក​មាន​អារម្មណ៍​សប្បាយ​ចិត្ត​ជាង​មុន។ តើ​វា​អាច​ជួយ​ដោយ​របៀប​ណា? គីមី​នៃ​ប្រព័ន្ធ​ខួរ​ក្បាល​បញ្ចេញ​នៅ​ពេល​ដែល​ការ​ហាត់​ប្រាណ​ជួយ​ធ្វើ​ឱ្យ​អារម្មណ៍​របស់​មនុស្ស​ប្រសើរ​ឡើង។ មិត្តភក្ដិ គឺ​ជា​អ្នក​ជួយ​ធ្វើ​ឱ្យ​អារម្មណ៍​រីក​រាយ​ផ្សេង​ទៀត ហើយ​ការ​ដែល​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​កីឡា​ក៏​ជួយ​បង្កើត​ចំណង​មិត្តភាព​ឱ្យ​រឹង​មាំ។ ពេល​ដែល​អ្នក​ដឹង​ថា​មិត្ត​រួម​ក្រុម​នឹង​គាំ​ទ្រ​អ្នក នោះ​អ្នក​នឹង​សម្រេច​បាន​ជោគ​ជ័យ​ក្នុង​ការ​ប្រកួត៕

សារធាតុចិញ្ចឹមទាំង ៩ ដែលកុមារត្រូវបរិភោគ

on Monday, 10 July 2017. Posted in Parenting Tips

20150112qpnsa 1

មាតា​បិតា​គ្រប់​រូប​ធ្លាប់​បាន​ឮ​រួច​មក​ហើយ​ថា​កុមារ​គួរតែ​ញ៉ាំ​អាហារ​ដែល​មាន​តុល្យភាព។ ខាងក្រោម​នេះ​ជា​សារធាតុ​ចិញ្ចឹម​ដែល​កុមារ​គ្រប់​រូប​ចាំបាច់​ត្រូវ​បរិភោគ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ។

1. ប្រូតេអ៊ីន

ប្រូតេអ៊ីន​ជួយ​ឱ្យ​រាង​កាយ​កុមារ​បង្កើត​កោសិកា បំប្លែង​អាហារ​ទៅ​ជា​ថាមពល ប្រឆាំង​នឹង​ជំងឺ និង​នាំ​អុកស៊ីសែន​ក្នុង​រាង​កាយ។ អាហារ​ដែល​ផ្ទុក​សារធាតុ​ប្រូតេអ៊ីន​ខ្ពស់​មាន​ដូច​ជា៖

  • សាច់
  • សាច់សត្វស្លាប
  • ត្រី
  • ស៊ុត
  • សណ្ដែកដី
  • គ្រាប់សណ្ដែក
  • ផលិតផលទឹកដោះគោ

2. កាបូអ៊ីត្រាត

សារធាតុ​កាបូអ៊ីត្រាត​ក្នុង​អាហារ​ជួយ​ឱ្យ​រាង​កាយ​កុមារ​ប្រើ​ខ្លាញ់ និង​ប្រូតេអ៊ីន​សម្រាប់​បណ្ដុះ និង​ជួសជុល​កោសិកា​នៃ​រាង​កាយ។ កាបូអ៊ីត្រាត​មាន​ទម្រង់​ផ្សេង​គ្នា ដូចជា ប្រភេទ​ស្ករ ម្សៅ និង​កាក​សរសៃ​ ប៉ុន្តែ កុមារ​ត្រូវ​ទទួល​ទាន​អាហារ​ប្រភេទ​ម្សៅ និង​កាក​សរសៃ​ឱ្យ​បាន​ច្រើន​ជាង​អាហារ​ដែល​មាន​ជាតិ​ស្ករ​។ អាហារ​ដែល​ជា​ប្រភព​នៃកាបូអ៊ីត្រាត​ខ្ពស់​មាន​ដូច​ជា៖

  • នំប៉័ង
  • គ្រាប់សៀរៀល (នំគ្រាប់តូចៗសម្រាប់ធ្វើជាអាហារពេលព្រឹក)
  • បាយ
  • នំប្រៃ
  • មី
  • ដំឡូងបារាំង

3. ខ្លាញ់

ខ្លាញ់ គឺ​ជា​ប្រភព​ដ៏​អស្ចារ្យ​នៃ​ថាមពល​សម្រាប់​កុមារ និង​ងាយ​ស្រួល​ផ្ទុក​ក្នុង​រាង​កាយ​របស់​កុមារ​ទៀត​ផង​។ ខ្លាញ់​ក៏​សំខាន់​ក្នុង​ការ​ជួយ​ឱ្យ​រាង​កាយ​ប្រើ​សារធាតុ​ចិញ្ចឹម​ត្រឹមត្រូវ​ដែល​រាង​កាយ​ត្រូវ​ការ​ផង​ដែរ​។ អាហារ​ដែល​មាន​ជាតិ​ខ្លាញ់​ខ្ពស់ មាន​ដូច​ជា៖

  • ផលិតផលអាហារដែលធ្វើពីទឹកដោះគោ
  • ប្រេងឆា
  • សាច់
  • ត្រី
  • សណ្ដែកដី

4. កាល់ស្យូម

កាល់ស្យូម​មាន​សារសំខាន់​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ឱ្យ​ឆ្អឹង និង​ធ្មេញ​របស់​កុមារ​រឹង​មាំ។ វា​ក៏​មាន​សារសំខាន់​សម្រាប់​កំណក​ឈាម និង​ប្រព័ន្ធ​ប្រសាទ សាច់ដុំ និង​មុខងារ​នៃ​បេះដូង។ អាហារ​ដែល​ផ្ទុក​សារធាតុ​កាល់ស្យូម​ខ្ពស់​មាន​ដូច​ជា៖

  • ទឹកដោះគោ
  • ហ្រ្វូម៉ាស
  • ទឹកដោះគោជូរ
  • ការ៉េម
  • ស៊ុតក្រហម
  • ផ្កាខាត់ណាបៃតង
  • ស្ពៃខ្មៅ
  • តៅហ៊ូ

5. ជាតិដែក

ជាតិដែក​មាន​សារសំខាន់​សម្រាប់​កុមារ​ក្នុង​ការ​បង្កើត​នូវ​ភាព​ដែល​មាន​សុខភាព​ល្អ ដែល​នាំ​យក​អុកស៊ីសែន​ទៅ​ចិញ្ចឹម​គ្រប់​កោសិកា​នៃ​រាង​កាយ។ អាហារ​ដែល​សម្បូរជាតិ​ដែក​មាន​ដូច​ជា៖

  • សាច់ក្រហម
  • ថ្លើម
  • សាច់ស្លាប
  • ប្រភេទគ្រុំ និងលៀស (សត្វមានសម្បក)
  • គ្រាប់ធញ្ញជាតិ
  • សណ្ដែក
  • សណ្ដែកដី
  • ម្សៅសៀរៀលដែលមានជាតិដែក

6. សារធាតុហ្វូលីក និងវីតាមីន B9 បញ្ចូលគ្នា

សារធាតុ​ហ្វូលីក និង​វីតាមីន B9 បញ្ចូល​គ្នា​ពិត​ជា​មាន​សារសំខាន់​សម្រាប់​ស្រ្តី​ដែល​នឹង​ក្លាយ​ជា​ម្ដាយ​ឆាប់​ៗ​ ហើយ​ក៏​មាន​សារសំខាន់​សម្រាប់​កុមារ​ផង​ដែរ។ វីតាមីន​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​វីតាមីន B ផ្សេង​ទៀត​នោះ គឺ​សារធាតុ​អាស៊ីត​ហ្វូលីក​ដែល​មាន​ភាព​ចាំ​បាច់​សម្រាប់​ការ​ពង្រឹង​សុខភាព និង​ការ​អភិវឌ្ឍ​កោសិកា​របស់​កុមារ។ កង្វះ​វីតាមីន​អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​រាងកាយ​មាន​សភាព​ស្លេក​ស្លាំង។ អាហារ​ដែល​ផ្ទុក​សារធាតុ​ហ្វូលីក​ និង​វីតាមីន B9 បញ្ចូល​គ្នា​មាន​ដូច​ជា៖

  • សៀរៀលធ្វើពីគ្រាប់ធញ្ញជាតិ
  • គ្រាប់សណ្ដែក Lentils
  • គ្រាប់សណ្ដែក Chickpeas
  • ទំពាំងបារាំង
  • ស្ពៃខ្មៅ
  • សណ្ដែកខ្មៅ ឬសណ្ដែកគុយ
  • ពន្លកស្ពៃ

7. កាកសរសៃ

កាកសរសៃ​ជួយ​បង្កើន​ការ​ធ្វើ​ការ​នៃ​ពោះវៀន​របស់​កុមារ។ វា​ក៏​អាច​ដើរ​តួ​ក្នុង​ការ​កាត់​បន្ថយ​ឱកាស​នៃ​ការ​កើត​ជំងឺ​បេះដូង និង​មហារីក​ក្នុង​ជីវិត​នា​ពេល​ក្រោយ។ អាហារ​ដែល​មាន​ជាតិ​កាក​សរសៃ​មាន​ដូចជា៖

  • សៀរៀលធ្វើពីគ្រាប់ធញ្ញជាតិ
  • គ្រាប់សណ្ដែក Chickpeas
  • គ្រាប់សណ្ដែក Lentils
  • សណ្ដែកគុយ
  • គ្រាប់ធញ្ញជាតិ
  • សណ្ដែកដី

8. វីតាមីន A

វីតាមីន A ចូលរួម​បម្រើ​គ្រប់​ផ្នែក​ទាំង​អស់​របស់​កុមារ និង​មនុស្ស​ពេញ​វ័យ។ វា​ជួយ​ដល់​ការ​លូត​កម្ពស់​ ជួយ​ដល់ភ្នែក​ដើម្បី​ស៊ាំ​ជាមួយ​នឹង​ភាព​ងងឹត និង​ពន្លឺ ជួយ​រក្សា​ស្បែក​ឱ្យ​មាន​សុខភាព​ល្អ និង​ទប់​ស្កាត់​ការ​ឆ្លង​ជំងឺ​ផ្សេងៗ។ អាហារ​ដែល​សម្បូរ​ជាតិ​វីតាមីន A មាន​ដូច​ជា៖

  • ការ៉ុត
  • ដំឡូងជ្វា
  • ល្ពៅ
  • ស្ពៃខ្មៅ
  • ផ្កាខាត់ណាខៀវ
  • ស្ពៃក្ដោប
  • ខ្លាញ់ត្រី
  • សុទ្ធក្រហម

9. វីតាមីន C

វីតាមីន C ដើរ​តួសំខាន់​លើស​ពី​ការ​កម្ចាត់​ជំងឺ​ផ្ដាសាយ​ទៅ​ទៀត។ វា​អាច​ជួយ​បង្រួម​កោសិកា​ក្នុង​រាង​កាយ ពង្រឹង​សរសៃ​ឈាម ជួយ​ធ្វើ​ឱ្យ​របួស​ឆាប់​ជា និង​សំខាន់​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ឱ្យ​ឆ្អឹង និង​ធ្មេញ​រឹង​មាំ។ អាហារ​ដែល​មាន​ជាតិ​វីតាមីន C ខ្ពស់ មានដូចជា៖

  • ក្រូច
  • ស្ត្រូបឺរី
  • ប៉េងប៉ោះ
  • ដំឡូងបារាំង
  • ត្រសក់ស្រូវ
  • ស្ពៃក្ដោប
  • ផ្កាខាត់ណាខៀវ
  • ផ្កាខាត់ណា
  • ស្ពៃខ្មៅ
  • ល្ហុង
  • ស្វាយ

Sources: The Nemours Foundation; National Network for Child Care; Meals That Heal for Babies, Toddlers, and Children; U.S. Food and Drug Administration

អត្ថបទដើម៖ 9 Must-Eat Nutrients for Your Child

ឃ្លាទាំង ៥២ សម្រាប់កសាងអាកប្បកិរិយាល្អដល់កុមារ

on Thursday, 22 June 2017. Posted in Classes, Parenting Tips, Activities

kcc slide prek01

បកប្រែពី៖ 52 Character Building Thoughts for Children

ដោយអនុបណ្ឌិតផ្នែកអប់រំ លៀ ដាវីស (Leah Davies, M.Ed)

ឃ្លា​ខាងក្រោម​នេះ​អាច​នឹង​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ក្នុង​វិធី​ផ្សេងៗ​ដោយ​គ្រូ និង​អ្នក​ប្រឹក្សា​នានា​។ លោកអ្នក​អាច​យក​ឃ្លា​ណា​មួយ​មក​ប្រើ​ក្នុង​មួយ​សប្ដាហ៍​មួយ​ដើម្បី​ទុក​ជា​ការ​ពិភាក្សា ហើយ​សិស្ស​អាច​អាន និង​ឆ្លើយ​សំណួរ​ពិត​ពី​អ្វី​ដែល​ពួកគេ​បាន​យក​ឃ្លា​ណា​មួយ​មក​ប្រើ​ក្នុង​ជីវិត​របស់​ពួក​គេ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​ពេញ​មួយ​សប្ដាហ៍​។ ពួក​គេ​អាចលើក​ជា​ឧទាហរណ៍​តាម​រយៈ​ការ​សរសេរ ឬ​និយាយ​ដោយ​ផ្ទាល់ ឬ​ក៏​គូរ​រូប​ដើម្បី​បង្ហាញ​ពី​គំនិត​របស់​ពួក​គេ។

  1. អ្វី​ដែល​គេ​មើល​ឃើញ​ពី​ខ្ញុំ​មិន​សំខាន់​ដូច​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ប្រព្រឹត្ត​ឡើយ។
  2. ខ្ញុំ​ធ្វើ​ដាក់​អ្នក​ដទៃ​តាម​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ចង់​ឱ្យ​ពួក​គេ​ធ្វើ​មក​លើ​ខ្ញុំ។
  3. ខ្ញុំ​គឺ​ជា​អ្នក​លេង​កីឡា​ដ៏​ល្អ ខ្ញុំ​គោរព​តាម​បទ​បញ្ជា លេង​តាម​លំដាប់ និង​វេន និង​លេង​ដោយ​ស្មើ​ភាព​។
  4. ខ្ញុំ​អាច​សើច​ចំពោះ​វត្ថុ​កំប្លែងៗ​ តែ​មិន​អាច​សើច​ចម្អក​ដាក់​អ្នក​ដទៃ​ឡើយ។
  5. ខ្ញុំ​មិន​និយាយ​ដើម ចចេច​ចចូច​ឡើយ។ បើ​សិន​ជា​ខ្ញុំ​មិន​អាច​និយាយ​អ្វី​ដែល​មាន​ប្រយោជន៍​ នោះ​ខ្ញុំ​មិន​ត្រូវ​និយាយ​ទាល់​តែ​សោះ។
  6. ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​សប្បាយ​ចិត្ត ខ្ញុំ​ជួយ​ខ្លួន​ខ្ញុំ​ឱ្យ​មាន​អារម្មណ៍​ប្រសើរ​ឡើង​ដោយ​គិត​ពី​អ្វី​ដែល​ល្អៗ​សម្រាប់​ជីវិត​ខ្ញុំ។
  7. ដើម្បី​មាន​មិត្ត​ភក្ដិ ខ្ញុំ​ត្រូវ​ប្រព្រឹត្ត​ខ្លួន​ឱ្យ​ល្អ។
  8. ខ្ញុំ​ជឿ​ថា​ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​អាច​ធ្វើ​កិច្ចការ​សំខាន់ៗ​បាន។
  9. អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​និយាយ និង​របៀប​ដែល​ខ្ញុំ​និយាយ បង្ហាញ​ប្រាប់​អ្នក​ដទៃ​ថា​ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ប្រភេទ​ណា។
  10. ខ្ញុំ​គោរព​គ្រួសារ គ្រូ​បង្រៀន និង​សាលារៀន​របស់​ខ្ញុំ។
  11. ខ្ញុំ​ធ្វើ​ដាក់​អ្នក​ដទៃ​ដោយ​ក្ដី​គោរព។
  12. ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ស្ដាប់ ខ្ញុំ​បង្ហាញ​អ្នក​ដទៃ​ឱ្យ​ដឹង​ថា​ខ្ញុំ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ចំពោះ​គេ។
  13. ខ្ញុំជាពលរដ្ឋល្អម្នាក់ ព្រោះខ្ញុំស្ម័គ្រចិត្តជួយអ្នកដទៃ។
  14. ខ្ញុំ​តែងតែ​គិត​ពី​ខ្លួន​ឯង និង​បង្កើត​ជម្រើស​ឆ្លាត​វៃ​ដែល​ល្អ និង​មាន​ប្រយោជន៍​សម្រាប់​ខ្ញុំ។
  15. ខ្ញុំ​តែងតែ​មាន​អ្វី​ប្លែក​ថ្មី​ដើម្បី​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​អស់​ពី​សមត្ថភាព​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ។
  16. ខ្ញុំ​ព្យាយាម​យល់​ពី​អារម្មណ៍​របស់​មិត្ត​ភក្ដិ​ខ្ញុំ។
  17. មនុស្ស​តែងតែ​មាន​កំហុស ដូច្នេះ ដើម្បី​កុំ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ខឹង​ខ្លួន​ឯង ខ្ញុំ​ត្រូវ​ព្យាយាម​ឱ្យ​បាន​ល្អ​ជាង​មុន​។
  18. ខ្ញុំ​មិន​ងាយ​បោះ​បង់​ឡើយ ខ្ញុំ​ត្រូវ​ព្យាយាម​ទាល់​តែ​ខ្ញុំ​អាច​ធ្វើ​កិច្ចការ​របស់​ខ្ញុំ​បាន។
  19. ការ​ចែក​រំលែក​ជាមួយ​អ្នក​ដទៃ​អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ល្អ និង​ធ្វើ​ឱ្យ​អ្នក​ដទៃ​ក៏​មាន​អារម្មណ៍​ល្អ​ដូច​ខ្ញុំ​ដែរ​។
  20. ខ្ញុំ​ដោះស្រាយ​បញ្ហាដោយ​មិន​ធ្វើ​ឱ្យ​ខ្ញុំ ឬ​អ្នក​ដទៃ​ឈឺ​ចាប់​ឡើយ។
  21. ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​កំពុង​ចាំ​វេន​របស់​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​ត្រូវ​មាន​សុជីវធម៌ ហើយ​និយាយ​ពាក្យ​ថា​សូម​អញ្ជើញ និង​អរគុណ​ជានិច្ច។
  22. ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ញញឹម​ទៅ​កាន់​អ្នក​ដទៃ ពួកគេ​តែងតែ​ញញឹម​ដាក់​ខ្ញុំ​វិញ។
  23. ខ្ញុំ​លើក​ទឹកចិត្ត​មិត្តភក្ដិ​ឱ្យ​ធ្វើអ្វី​ដោយ​អស់​ពី​សមត្ថភាព​របស់​ពួក​គេ។
  24. គុណ​តម្លៃ​របស់​ខ្ញុំ​ណែនាំ​ខ្ញុំ​ថា​អ្វី​ដែល​គួរ​ធ្វើ។
  25. ខ្ញុំ​ស្មោះ​ត្រង់ ខ្ញុំ​មិន​បោក​ប្រាស់ ឬ​លួច​ឡើយ​។
  26. ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ខឹង ខ្ញុំ​រៀន​គ្រប់​គ្រង​ខ្លួន​ឯង និង​មិន​ធ្វើ​ឱ្យ​អ្នក​ដទៃ​ឈឺ​ចាប់​ឡើយ។
  27. ខ្ញុំ​មាន​ភាព​ច្នៃ​ប្រឌិដ្ឋ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​រាំ គូរ​គំនូរ ផាត់​ពណ៌ ឬ​សរសេរ​កំណាព្យ ឬ​រឿង។
  28. ខ្ញុំ​និយាយ​ថា “ទេ” ចំពោះ​អ្វី​ដែល​ប៉ះពាល់​ដល់​រាង​កាយ​របស់​ខ្ញុំ​ដូច​ជា​គ្រឿង​ញៀន និង​គ្រឿង​ស្រវឹង​។
  29. ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ធ្វើអ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​និយាយ​ថា​ខ្ញុំ​នឹង​ធ្វើ នោះ​ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​មាន​ភាព​ទទួល​ខុស​ត្រូវ។
  30. ខ្ញុំ​ដឹង​គុណ​នូវ​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​មាន ដូច្នេះ ខ្ញុំ​ចែក​រំលែក​ដល់​អ្នក​ដទៃ។
  31. ខ្ញុំព្យាយាមរៀនអ្វីដែលថ្មីជារៀងរាល់ថ្ងៃ។
  32. ពេល​ដែល​អ្វីៗ​មិន​ដូច​ខ្ញុំ​គិត ខ្ញុំ​ឈប់​ធ្វើ ហើយ​គិត​រក​វិធី​ផ្សេង​ដែល​ខ្ញុំ​អាច​ធ្វើ​បាន​ល្អ​ជាង​មុន។
  33. ខ្ញុំ​សើច​ចម្អក​ដល់​កុមារ​ដទៃ​ទេ ព្រោះ​ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា​ពួក​គេ​មាន​ជីវិត​យ៉ាង​ដូច​ម្ដេច​ឡើយ។
  34. ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ជោគ​ជ័យ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​អាច​ធ្វើអ្វី​បាន​ដោយ​សមត្ថភាព​របស់​ខ្ញុំ​ផ្ទាល់។
  35. មនុស្ស​ធម្មតា​តែង​មាន​អារម្មណ៍​ល្អ និងអាក្រក់។
  36. ខ្ញុំ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​លើ​ខ្លួនខ្ញុំ​ដោយ​បរិភោគ​អាហារ​ដែល​ផ្ដល់​សុខភាព​ល្អ ហាត់​ប្រាណ និង​សម្រាប់​គ្រប់​គ្រាន់។
  37. ខ្ញុំ​គោរព​ពេល​វេលា និង​មិន​ឱ្យ​អ្នក​ដទៃ​ចំណាយ​ពេល​រង់ចាំ​ឡើយ។
  38. ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​សហការ​ជាមួយ​អ្នក​ដទៃ ខ្ញុំ​អាច​ធ្វើកិច្ចការ​បាន​ច្រើន​។
  39. ខ្ញុំ​គោរព​វិន័យ និង​ព្យាយាម​ធ្វើ​ឱ្យ​សាលា​របស់​ខ្ញុំ​ក្លាយ​ជា​កន្លែង​ដ៏​ល្អ។
  40. ខ្ញុំ​តែងតែ​ចង់​ស្គាល់​កុមារ​ដែល​មាន​លក្ខណៈ ឬ​ស្ថានភាព​ខុស​ពី​ខ្ញុំ។
  41. ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​និយាយ​ការ​ពិត មិត្តភក្ដិ​របស់​ខ្ញុំ​ជឿ​ជាក់​ខ្ញុំ។
  42. ខ្ញុំ​ស្វែង​រក​អ្វី​ដែល​ល្អ​របស់​អ្នក​ដទៃ និង​និយាយ​ពីអ្វី​ដែលខ្ញុំ​ចូលចិត្ត​ពី​ពួកគេ​ប្រាប់​ដល់​ពួក​គេ។
  43. ខ្ញុំទិញតែអ្វីដែលខ្ញុំត្រូវការ ហើយខ្ញុំសន្សំលុយដើម្បីទិញ។
  44. ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ប្រើ​ពេល​ដោយ​ឆ្លាត​វៃ ខ្ញុំ​មាន​ពេលវេលា​គ្រប់គ្រាន់​ដើម្បី​ធ្វើ​កិច្ចការ​ផ្សេង​ទៀត។
  45. ខ្ញុំ​គិត​មុន​នឹង​ប្រព្រឹត្ត ហើយ​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំធ្វើ​នោះ​ប៉ះពាល់​ដល់​អ្វី​ដែល​អ្នក​ដទៃ​ធ្វើ​មក​លើ​ខ្ញុំ។
  46. ការ​ប្រើ​អាកប្បកិរិយា​ត្រឹមត្រូវ​ជួយ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​រក្សា​មិត្ត​បាន​ច្រើន។
  47. ខ្ញុំ​មាន​ភាព​ក្លាហាន​ក្នុង​ការ​ការពារ​កុមារ​ដែល​ត្រូវ​គេ​សើច​ចម្អក។
  48. មុន​នឹង​ខ្ញុំ​ធ្វើអ្វី​មួយ ខ្ញុំ​សួរ​ខ្លួន​ឯង​ថា “តើ​វា​មាន​សុវត្ថិភាព​ដែរ​ឬ​ទេ?”។ 
  49. ខ្ញុំ​គឺជា​ខ្ញុំ ហើយ​ខ្ញុំ​មិន​ចាំបាច់​ព្យាយាម​ធ្វើ​ជា​នរណា​ម្នាក់​ឡើយ។
  50. ខ្ញុំ​ខ្វល់​ពី​វត្ថុ​មាន​ជីវិត​លើ​ផែន​ដី​នេះ ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​នឹង​ប្រើ​របស់​ច្នៃ​ឡើង​វិញ និង​មិន​ចោល​សម្រាម​ផ្ដេស​ផ្ដាស​ឡើយ។
  51. ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​សរសេរ​ពី​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​គិត និង​មាន​អារម្មណ៍ ខ្ញុំ​រៀន​អំពី​ខ្លួន​ខ្ញុំ។
  52. ខ្ញុំ​រៀប​ចំ​ផែនការ​ទុក​មុន​ជានិច្ច និង​គិត​ពី​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ចង់​ធ្វើ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ធំ​ឡើង​។

Contact Us

Address

#168, Street 156
Phnom Penh, Cambodia 
This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it. 
Make appointment or visit school

Telephone

095 712 165 / 023 6312 857

Early Childhood Education

Teacher Training

Teacher training for those who may wish to follow Liberty Education's  curriculum can be arranged by appointment. Please contact the school for more information.